En dan … ?

Laatst scheurde hysterisch glaciaal gegil de soesslaap van de piot aan flarden.

Die zondag begint redelijk normaal. Rond de middag komt Baby Mae in de Via Prosperità haar “drie maandendag” vieren, in het gezelschap van Mel G. en Junior. Haar vlieg-experimenten en hoogstaande articulatie-oefeningen (“Zeg eens ‘Salade Niçoise’. Allez, vas-y!“) slaan een gat in de energievoorraad van Pépé, zo ondervindt de piot na de uittocht. Later op de avond legt hij na een rondje NCIS, Modern Family en een helft NFL met een zucht de afstandsbediening opzij.

In de veranda beoefenen Mijn Grote Liefde en Het Studentje als echte meisjes hun tegenwoordig favoriete hobby’s, zijnde respectievelijk puzzelen en breien. Mijn Groote Liefde moppert constant over de muffe geur en de onmogelijke snijvormen van een schijnbaar Oost-Duitse legpuzzel van 1500 stukjes uit de Kringloopwinkel. Het Studentje waagt zich naalden-gewijs aan een debardeur voor eigen gebruik en bewijst met fout-vallende steken en eigenzinnige patroon-interpretaties dat zij de dochter van haar moeder is.

De piot groet de kwebbelende vriendinnen en overwint de twee trappen naar de echtelijke sponde. Na een laatste rondje Social Media komt de slaap snel.

Plotseling verhindert schel getier dat de piot de hand van Charlize Theron mag schudden. Het aanhoudend geroep overbrugt moeiteloos twee verdiepingen en twijfelt tussen lachen en huilen, tussen berusting en afschuw. Af en toe overstijgen een paar herkenbare woorden in velerlei timbres en intonaties de klankenbrij: “Muis“; “Willem“; “Paktem“. De kreetjes en het gillen houden aan.

De piot haalt de schouders om en draait zich om. Niet geheel onverwacht zet zijn smartpheun het Dies Irae van Verdi in en verschijnt op het scherm de naam en het gezicht van Het Studentje. Hij heeft een vermoeden over de boodschap die daarachter schuil gaat en heeft er geen zin in. Na een handvol “gemiste oproepen” vertelt een WhatsApp wat de piot al wist: de Zwarte Panter heeft een late-night snack meegebracht, tot afgrijzen van de meisjes.

Ruim een uur later verschijnt een uitgeklede Mijn Groote Liefde naast de bedstee. Terwijl zij tussen de lakens schuift, voegt zij stijf van adrenaline de nodige details toe aan het verhaal. Willem presenteerde een levende muis in huis. Daarna liet hij zijn vangst lopen en na een rondje schijnbare desinteresse hervatte hij de jacht binnenshuis. Na een speelkwartiertje kwam de finale: het verorberen van zijn prooi, gelukkig uit het zicht van de meisjes.

De piot kreunt en draait zich om: “En dan?” Vervolgens weet hij niet onmiddellijk wat hem het meest kwelt aan de voeten van Mijn Groote Liefde: dat ze zijn lenden porren of dat ze ijskoud zijn.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.