Massage

Laatst verleidde een nieuwe sportieve opportuniteit Mijn Groote Liefde, met alle gevolgen van dien. Ook voor de piot.

Op terugweg van een rustige ochtenddrafje(1), dartelt Mijn Groote Liefde in het Feltem voorbij de oefenplek van de Survivalrun Club West-Vlaanderen. Het is zondagvoormiddag dus zijn die kerels en deernen druk in de weer. Plots weerklinkt haar naam. Dat is geen verrassing en is ook lang niet voor het eerst: een van haar klantjes bij de Factorij is er actief. Ook nu volgt een schier gesmeekte uitnodiging om een rondje oefeningen te volgen. Nu weten aficionado’s ook wel dat Mijn Groote Liefde nauwelijks kan weerstaan aan een gepaste sportieve uitdaging. Bovendien heeft ze na het rennen door de Meerschen en rond de Schobbejakshoogte nog voldoende energie om op de vriendelijke invitatie in te gaan.

Bij wijze van opwarming rept de bende zich naar een nabijgelegen speelpleintje waar een eerste, redelijk ongewone exercitie zich aandient. Van de danig omslachtige omschrijving heeft de piot enkel onthouden dat Survival-runners en andere Vikings elke stukje infrastructuur zien als een potentieel oefeninstrument. In dit geval gebruiken ze een metalen doelkooi voor een complexe kruip-, klim- en krachtoefening, waarbij dat laatste zich enkel in de meest simpele bewoordingen laat omschrijven als ongewoon, dubbel gedraaid en binnenstebuiten omgekeerd opdrukken. Of “pompen” zoals de volksmond het zo liederlijk omschrijft.

En daar begint voor Mijn Groote Liefde de ellende.

Hoe hard de fiere freule ook zoekt, in geen enkele spiervezel van haar slanke lijfje vindt ze voldoende kracht om de hindernis te beklimmen zoals voorgeschreven. Gelukkig voor haar steken “moderne Noormannen” graag een handje toe bij stuntelende sukkels in hun midden. Daarna draait ook het behoorlijk ingewikkeld opdrukken uit op een fiasco voor Mijn Groote Liefde. Ondanks luide aanmoedigingen van stoere krijgers die moeiteloos 25 maal hun torso op armlengte van de grond duwen, kan de neofiet in hun midden haar tengere schouders amper driemaal een handbreedte hoog persen. Daarna wacht haar bij elke oefening gelijkaardige ellende.

Het pijnlijk labeur in alle betekenissen van het woord kan het opgewekte humeur van Mijn Groote Liefde niet breken. Bij haar veel later dan verwachte thuiskomst tatert zij de keuken vol over haar wedervaren.

’s Anderendaags liggen de kaarten enigszins anders. Nog in de bedstede klaagt Mijn Groote Liefde dat (vooral) haar armspieren aanvoelen als pap met de consistentie van beste boter. Of gekarnde zure melk. Het ochtendlijk afdalen van de slaapkamertrap verloopt nog iets moeizamer dan normaal. Aan de ontbijttafel is het snel duidelijk dat de piot zich dient te ontfermen over het ontbijt van zijn bevelhebber, van het openen van het botervlootje tot het smeren van de boterhammen. Het tot zich nemen van haar vitamientjes lukt nog net.

Dat zowat elke armbeweging resulteert in pijnscheuten tot in haar rug, kan het goede humeur van Mijn Groote Liefde niet verpesten, integendeel. Met grote stelligheid ordonneert zij dat slechts één remedie het bespreken waard is: “Vanavond wil ik een massage met warme olie.


(1) Naar haar normen: 9 kilometer in iets minder dan een uur. Reken het maar eens na.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.