Laatst overwon de piot zijn schrik en debuteerde op “Weerwoord Woord” met een tekst over schrijven.

---

Laatst bracht de pen het papier een verhaal

Boem Paukenslag! O krinklende winklende waterding! Als het dag wordt, vragen we ons af: wanneer zien we ooit licht in deze eindeloze nacht? Over het papier paradeert de pen !

Mag ik jullie meenemen over een geheugenbrug voor een wandeling naar meer dan een handvol jaren terug.

Onrust raast in mijn hoofd. Woorden en beelden – beelden en gedachten – gedachten in zinnen. In wanorde zoeken ze koortsachtig naar een uitweg. Een uitgang. Een escape! Hoe, wat, waar, wanneer en waarom, dat weet ik niet. Nog niet.

Agitatie en rusteloosheid. Een heftige huiver. Een deinende drang. Telkens weer. Elk uur, elke dag. Spanning sijpelt stiekem in mijn hart en woekert in lijf en leden. Mijn handen beven, mijn adem stokt.

Patat Paukenslag! Geen paniek! De diagnose is gesteld. De remedie is bekend. De therapie is gestart. Dit is het verhaal van een geslaagde revalidatie. Als je de moed maar hebt het te zien. Als je de moed maar hebt het te zijn.

O klaterende palaverende watermuze! Je blaast een storm door mijn hoofd. In een opwelling neem ik een blad papier en een pen. Een vulpen, want dat vertraagt mijn hand tot leesbaarheid. Inkt op papier, dat brengt rust. Daar ligt voor mij het vileine vel papier. En ik beschrijf het.

“Mijn naam is Rik Wintein”. Punt. En dan nog eens. “Mijn naam is Rik… .”. Punt. En nog eens. “Mijn naam is … .”. Punt. En nog. “Mijn… .” Punt. En anders… “Bla bla bla, ik schrijf omdat ik dat plezant vind… .” En nog. “Ik schrijf.”. En plots komt er nog meer. En plots komt het anders. Het wordt dag en ik zie een zuinige zon in de tanende nacht!

Ik schrijf… “Laatst bracht de pen het papier een verhaal”. Punt. Ik herlees… “Laatst bracht de pen het papier een verhaal”.

Dat staat er. En er komt meer – en meer – en meer. De pen paradeert parmantig over het papier. Ik schrijf en ik blijf schrijven. Ik vind het plezierig en het brengt rust in mijn hoofd. Ik schrijf en ik blijf schrijven. Elke dag. Elk moment. Ik schrijf en ik blijf schrijven.

De pen paradeert. Flaneert. Danst een farandole. Ik schrijf en ik blijf schrijven. Eerst in mijn hoofd, dan op papier – met de vulpen -, vervolgens met nog meer woorden en zinnen op het klavier van mijn laptop. Ik schrijf, ik gooi weg en ik herbegin. Ik schrijf, ik schrap en ik herschrijf. Ik schrijf, ik herlees en ik berg op.

Boem Pats Kedzing! Oh kriebelende, krassende Waterman! Het is dag en er is licht in deze tanende nacht voor wie het zoekt en voor wie het koestert! Over het papier paradeert parmantig en plechtig de pen!

Mijn naam is Rik Wintein, en ik schrijf omdat ik dat plezant vind.

---

Meer info over Weerwoord Woord vind je hier: https://republiekbrugge.be/blog/weerwoord-een-nieuw-podium-voor-woord-in-brugge, en op de Facebook-pagina.

Zie ook : Het schriftje.

Zie ook: www.pegomas.be