Het einde

Laatst bereikte verontrustend nieuws de piot. De hooggewaardeerde lezer weet beslist dat deze blog niet is ontstaan uit een toevallige Big Bang. Zoveel jaar geleden - ja ja: we worden oud(er) - kampte de piot met nerveuze stormen in het hoofd. Dit is niet de plaats noch het moment om oeverloos uit de wijden over … Meer lezen over Het einde

Weeklachtenloos

Laatst realiseerde de piot zich dat hij geen recht heeft op lamenteren. Het is al lang geen geheim meer: van dat spreekwoordelijke kathedraal van een lichaam blijft bij de piot maar weinig overeind. Het pleisterwerk vertoont meer beurse plekken dat op 2 handen te tellen is, terwijl de onderliggende structuren geregeld kraken en piepen. In … Meer lezen over Weeklachtenloos

Haiku #76

genieten met niks | in handen, ogen en geest | drijven op zuchten