Laatst bereikte verontrustend nieuws de piot.

De hooggewaardeerde lezer weet beslist dat deze blog niet is ontstaan uit een toevallige Big Bang. Zoveel jaar geleden – ja ja: we worden oud(er) – kampte de piot met nerveuze stormen in het hoofd. Dit is niet de plaats noch het moment om oeverloos uit de wijden over wat precies de oorzaken waren van die precaire situatie. Het gaat over wat plaats vond.

Feit is dat de piot destijds worstelde met gevoelens en gedachten zonder dat hij een ventilerende uitweg bij de hand had. Het zootje op papier gooien leek hem geen slecht idee, omdat schrijven de vervelende vlagen op zijn minst kanaliseerde. En het hielp wel, ook al presenteerde het gekriebel niet onmiddellijk een doel of een richting.

Op een dag diende redding zich aan in de vorm van de wijze woorden van een respectabele goeroe. Het literaire voorbeeld orakelde aldus over het fenomeen “schrijven“:  “Veel valt er niet over te zeggen (…). Je moet gewoon heel vaak en heel veel schrijven. Elke dag. Tot het goed is.” Dezelfde dag startte de piot zijn (deze) blog op WordPress. 

Eerder deze week las de stamelde sukkelaar op het Smoelenboek dat zijn inspiratie een virtuele streep trekt onder zijn wekelijkse schrijfsels in de bijlage van een soit-disant Vlaamse kwaliteitskrant. Dat doet pijn en afgaande op de talrijke opmerkingen en not-happy-icoontjes niet alleen bij de piot. Bovendien luiden de schriftelijke reacties ongezien eensluidend. Dat kan geen toeval zijn.

De bedekte toespelingen van de opper Physeter Macrocephalus(°) suggereren dat er meer aan de hand is dan alleen “schrijvers vermoeidheid” of enig andere vorm van tijdelijk onvermogen. Want tot bij de laatste ademtocht was elke column een mooi, kruidig en lekker destillaat met als voornaamste ingrediënten treffende observaties, rake analyses en steeds confronterende besluiten. Kortom: het soort brouwsel waaraan elk weldenkend mens droomt zich eeuwig te kunnen laven. Het mag niet zijn.

Wat nog het meest frustrerend is, is dat er niet zozeer sprake is van een writer’s block maar eerder van een blocked writer. Het spitse commentaar van die andere scherpdenker vat het geheel mooi samen: “An accident waiting to happen.“

De piot buigt nederig het hoofd en prevelt: “Ik zal die wekelijkse verfrissing missen.“

---

Zie ook: https://www.pottwalpublishers.be/

(°) Zoek de Engelse vertaling daarvan maar eens op. Het werpt een verhelderend licht op een heleboel dingen.