Laatst nam de piot afscheid van een dierbare vriend.

Na meer dan een decennium trouwe dienst heeft Het Zwarte Monster de Via Prosperità voorgoed verlaten. Het beest kwam in de familie toen een extra gezinswagen voor Mijn Groote Liefde niet langer een overbodige luxe en wel degelijk een noodzakelijk gebruiksvoorwerp was.

In al die jaren wist de Skoda Fabia (waarvan sprake) een indrukwekkend curriculum bijeen te tuffen. Zijn taken en verwezenlijkingen overstegen ver die van een Soccer Mom Automobiel. Zonder al te veel tegenpruttelen begeleidde hij Junior én Het Studentje bij hun eerste stuurkunsten op de de openbare weg en daarna bij hun solotochten naar festivals, kampeeruitjes en andere oorden. Na zijn promotie tot eerste aangewezen gezinswagen ten gevolge de zogenaamde onrechtvaardige omwenteling, bracht hij ook Mijn Groote Liefde en haar piot liefdevol naar allerlei bestemmingen, van Den Colruyt over familiebezoekjes tot zelfs in het middelverre Estelle.

Eerder dit jaar rondde de odograph van Het Zwarte Monster de kaap van de 220 duizend kilometer. Lang daarvoor kreeg de hoogbejaarde wagen te kampen met de gebruikelijke ouderdomskwaaltjes. Naast het reguliere onderhoud drongen zich onder meer een batterijwissel en een nieuw paar schokdempers aan de achteras op. Achteraf was dat alles slechts uitstel van het onvermijdelijke. De laatste maanden zetten de krijsende voorvering, de knarsende remmen, de niet proper te krijgen voorruit en de haperende zijruiten de amechtigheid meer en meer in de verf. Op een bepaald ogenblik was de kleinste oneffenheid in de weg voldoende om de elektronica van het palliatief vehikel in de war te brengen.

Rond de tijd dat de piot met een vreemde mengeling van gelatenheid en enthousiasme succesvol zijn Voorlaatste Mijlpaal aanraakt, vindt de Via Prosperità niet onverwacht de middelen voor de aanschaf van een nieuwe automobiel. Heel lang is er niet nagedacht over wat het zou worden. De desiderata van Mijn Groote Liefde zijn doorheen de jaren nauwelijks veranderd: airco, niet te groot, ruim genoeg en gemakkelijk in onderhoud. Zo er zetelverwarming is, is dat heerlijk meegenomen. De piot laat ditmaal wel een paar eisen noteren: automaat, carplay en een trekhaak.

Heel snel komt de Skoda Kamiq in het vizier. De Via Prosperita kent en waardeert het merk en model, want dat is ook de bedrijfswagen van Junior. Met hulp van Guillaume kan de piot de plaatselijke Skoda-dealer zijn belangstelling voor een snel leverbare stockwagen meegeven. Een dag later krijgt hij een telefoon van een verkoper en een paar uur later zet de glunderende sukkelaar zijn handtekening onder een bestelbon.

Vandaag staat hij op de oprit van de Via Prosperità: de Zilveren Flits. De koning is dood, lang leve de koning.