Laatst kreeg de Salle de Bains een update.

Zoals in zovele huishoudens telt de badkamer van de Via Prosperità een toestel waarmee het alle kanten uit kan: een personenweegschaal. Niet iedereen heeft dezelfde verhouding met het toestel, omdat het begrip “wegen” – of ook gezegd: “het lichaamsgewicht controleren” – zich laat invullen op zoveel verschillende manieren als er gezinsleden zijn.

Voor Mijn Groote Liefde is de handeling vooral een uitkijken om niet te ver onder haar streefgewicht te zakken. Op die manier weet ze onbedoeld pijnlijke opmerkingen van La Mama tot een minimum te beperken. Een redelijk zinloos streven, uiteindelijk, omdat alles bij haar toch ideaal is en “er geen vetten aan is“, vindt de piot.

Ook voor die laatste is het regelmatig gebruik van de waag een middel op het lichaamsgewicht wat in de gaten te houden, hoewel vanuit een compleet ander perspectief. Het BMI van de sukkelaar zit nu eenmaal aan de andere kant van het spectrum dan dat van Mijn Groote Liefde. Het moet gezegd: de laatst tijd gaat het ook voor hem de goede richting uit, op voorwaarde dat hij geen te zotte dingen doet. Lees: zo hij het aantal culinaire uitspattingen tot een minimum kan beperken.

Het is Mijn Groote Liefde die aan het ontbijt het droeve nieuws brengt: na vele jaren trouwe en soms verraderlijke dienst is de weegschaal in de Salle de Bains naar de filistijnen. “Hij deed het niet meer. De batterij was plat en ik heb die vervangen,” zucht zij “En nu weeg ik volgens dat ding 120 kilogram.” De piot onderdrukt een schaterlach en met uitgestreken gezicht belooft hij plechtig het nodige te doen.

Die middag loopt de piot sowieso langs in een “toonaangevend bedrijf in de verkoop van audio, tv’s, multimedia en huishoudelektro“, om het bestelde eindejaarscadeau^(*) voor Mijn Groote Liefde op te halen. In één beweging schaft hij ook een nieuwe weegschaal aan.

Nu prijkt in de badkamer tussen het toilet en de wastafel een geheel nieuwe weegschaal. De opvolger van het kierewiet geworden toestel is een mechanisch geval met een grote wijzerplaat. In het winkelrek stond ook een even duur elektronische apparaat, maar de piot vindt het analoog geval zoveel sympathieker. Dat gevoel is blijkbaar wederzijds. De sukkelaar merkt al snel dat in vergelijking met de digitale display voorheen, het afbeelden van zijn sterk schommelend en onzeker (over-)gewicht zoveel vriendelijker oogt. En dat doet deugt. Dat “respect” is uitstekend voor het zelfvertrouwen van de piot.

De nieuwe waag weegt woke, bedenkt de piot en hij vindt dat een geruststellende gedachte.

---

(*) – ter bevrediging van de nieuwsgierige aagjes: een voetmassage-apparaat.