Laatst liet de piot zich (nog maar eens) verleiden.

Mijn Groote Liefde gaf reeds lange tijd geleden de strijd op tegen mijn bewondering voor grote dames zoals Lady Gaga, Miley Cyrus en andere Shakira‘s. Dat ik mij vaak verlies in knettergekke bewerkingen van hun song-teksten, neemt zij er voor lief bij. Ook nu liet ik me weer gaan, met een hertaling – een hervertelling in het Nederlands – van The Climb, een van Miley’s vroegste hits. Ik doe het niet voor mezelf, maar voor de mensheid. En ook om nog eens iets te kunnen voordragen op “Weerwoord Woord“.

---

Klimmen naar een droom

Ik kan de droom bijna zien.
Ik kan de droom bijna horen.
Ik kan de droom bijna proeven.
Ik kan de droom bijna knuffelen.

Bij elke ademtocht fluistert in mijn hoofd een stemmetje. 
Dat de droom maar een droom is.
Dat de droom altijd een droom zal blijven.
Dat de droom nooit in mijn handen zal liggen.

Mijn familie, vrienden en passanten roepen unisono:
“De droom is een fata morgana.”
“De droom is een hersenspinsel.”
“De droom is een leugen.”
En toch zie ik hem met eigen ogen: de droom.

En de weg naar de droom is een klim.
Een hellende en slingerende weg. 
Een uitdagende route weg van hier.
Elke stap is een uitdaging. 
Elke stap is een inspanning.
Elke stap overstijgt de vorige.

En zelfs met zicht op de top, blijf ik klimmen.

Want,
hoe steil ook de weg, 
hoe heftig ook de helling,
hoe star en stroef ook de klim,
altijd rust mijn blik op de top,
altijd zie ik mijn droom voor ogen. 

Ik vertrouw in stevig stappen,
want het klimmen is de weg,
naar mijn droom.

Trede na trede na trede,
overstijg ik mezelf.

Miley Cyrus – The Climb