Laatst moest de piot verplicht prutsen.

Ditmaal komt de schrijfopdracht in meerdere schuifjes. Allereerst beitelen de aspiranten een lijst met 20 woorden die zijzelf mooi vinden. Daarna volgt het commando om een kort gedicht te schrijven. Vervolgens is het speeltijd: het herschrijven van het werkje door minstens tien woorden te vervangen met woorden uit een opgelegde lijst. De piot doet dat graag. Het is een oefening die nauw aansluit bij zijn eigen dagelijks prutsen aan teksten allerhande.

Het uiteindelijke resultaat kan de sukkelaar deels bekoren, zodat hij nogmaals met beitel en schuurpapier over zijn werkstuk gaat.

Schrijven verdonkeremaant de tijd.

De pen flaneert van ochtendgloren naar avondschemering
en ruikt aan het verborgen licht van een hemellichaam.

Papieren vliegertjes zoeken een veilige plek
Om te landen in een groeiende windstilte
Zodat donderslag en bliksemschicht elkaar treffen.

In een eeuwige dans der letteren
Schilderen syllaben en kletteren klanken
Een spektakel bijeen de einder voorbij.

Wervelende woorden in mijn hoofd dicteren
nog voor hun schuchtere zoektocht naar papier
hun eigen vervellend verhaal.

Eenmaal geboren gaat het ontbolsterend kind een eigen leven leiden.