Laatst ergerde de piot zich mateloos.
Zo het zich aandient, durft de piot zich geweldig opwinden over ondoordacht politiek bedrijven. Sommige politici doen schijnbaar hun uiterste best om op geregelde tijdstippen hun onvoorstelbare onkunde te etaleren of te bevestigen. In hun handelingen valt niet altijd een lijn te trekken.
Gemakshalve gaat de piot er steeds van uit dat zowat alle beleidsvoerders – ongeacht hun bestuursniveau – doorgaans doordachte beslissingen nemen. En dat ze op die manier noodzakelijke veranderingen en bijsturingen doorvoeren. Tegelijk hoopt de sukkelaar ook dat hun bestuursdaden ingegeven zijn door een lange termijnvisie waarbij duurzaamheid, respect en redelijkheid voorop staan.
Helaas is het niet altijd duidelijk waarom sommige politici persé bepaalde veranderingen willen doorvoeren. Op heel wat kabinetten hebben ze duidelijk geen kaas gegeten van duidelijk communicatie. Of vinden ze transparantie een vies ding, dat kan ook.
Anderzijds is het vaak gewoonweg heel verbazingwekkend wat sommige lokale politici durven uitspoken. Soms heeft de piot de indruk dat politici van dat slag enkel en alleen veranderingen nastreven omwille het veranderen zelf. “If it ain’t broke, don’t fix it” is een stelregel die hen vreemd is. En dat kan nooit goed zijn, als het al niet gevaarlijk is.
Volgend jaar krijgt de Via Prosperità samen met de rest van Brugghia te maken met een reorganisatie van de huisvuilophaling. Vandaag werkt het systeem goed. De stad heeft bijna de ecologische doelstellingen gehaald. En nu gaat alles op de schop, tot afgrijzen van menigeen.
De schepen die dit alles bedacht, is niet onbesproken. Hoewel hij tot een andere ‘levensbeschouwing‘ behoort, durft de piot de man al eens inschakelen bij lokale calamiteiten (zwerfafval, vandalisme op het openbaar domein enzovoort). En het hoeft gezegd: hij excelleert in dat soort dienstbetoon. Eerlijk is eerlijk.
Ooit was de man een rijzende ster binnen zijn partij, de protegé van de burgervader en dus klaar om in de nabije toekomst zelf de burgermeestersjerp te omgorden. Om een of andere reden lijkt dat nu niet meer aan de orde. Hij is in ongenade gevallen. Misschien kwam de mentor tot de vaststelling dat zijn pupil te weinig inhoud heeft voor dergelijk ambt.
Vandaag is die kerel als schepen verantwoordelijk voor de huisvuilophaling. Om een of andere reden wil hij flink morrelen aan het systeem. Heel kort en allicht oppervlakkig samengevat komt het hier op neer: (1) overschakelen van een wekelijkse naar een twee-wekelijkse ophaling van rest- en GFT-afval; (2) geen composteerbare GFT-zakjes meer maar een GFT-container met een duur abonnement; (3) stopzetting van de twee-wekelijkse ophaling van groenafvalzakken en snoeihout, geen groenafvalzakken meer en in de plaats een redelijk sporadische ophaling met dure rolcontainers.
Dat plan is een aanslag op de portemonnee, op het milieu en op de leefbaarheid, vindt de piot. Hij ziet zo voor zich wat er zal gebeuren. Vanaf medio 2026 staan enkel nog gele (en ondertussen duurdere) afvalzakken op het trottoir en gaat de brave burger daar van alles in kieperen: GFT, restafval en bij gelegenheid ook wat PMD om het dure recipiënt helemaal vol te krijgen. In appartementsgebouwen zullen de vuilniszakken een week lang staan rotten. Intussen betalen alleenstaanden evenveel als kroostrijke gezinnen. Het nieuwe systeem is gewoonweg onlogisch, oneerlijk en milieuonvriendelijk. En wat erger is: meer en meer blijken de argumenten van de verantwoordelijke schepen doorspekt met onnauwkeurigheden en onjuiste informatie.
De toekomst ziet er niet rooskleurig, laat staan roosgeurig uit. Gelukkig voelt de piot dat hij niet alleen is.
Ontdek meer van Rik Wintein
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.