Laatst had Mijn Groote Liefde een reeks geweldige verrassingen in petto.

Aan de Via Prosperità staat het jaaruiteinde synoniem voor een delicate evenwichtsoefening tussen bruisend feestgedruis en ingetogen Quality Time. In de kazerne belooft de zonnewende zelf een traditionele gekte van een drukbezette feesttafel met als prominent aanwezigen de “oudjes“, de schoonfamilie, de kinderen en kleinkinderen, de neefjes met echtgenotes en de achternichtjes. Gelukkig is er rond die tijd ook ruimte voor een paar meer ingetogen jubelmomenten.

Aan de vooravond van het hivernale solstitium en het bijhorend gedoe, kiezen Mijn Groote Liefde, Het Studentje en de piot voor een rustige feestdis. Trouw aan haar dieet kookt Het Studentje haar eigen potje, terwijl voor de rest een klassieke Fondue Bourguignonne met alle gewenste bijgerechten op het menu staat, gewoonweg omdat Mijn Groote Liefde daar ongelooflijk veel zin in heeft.

Op haar fietstocht van de Factorij naar de Via Prosperità houdt zij zoals afgesproken halt bij een filiaal van een supermarktketen die niet meteen tot de favorieten van de piot behoort (dus geen Colruyt of AH), maar waar zij wel haar gading vindt. Enkele dagen eerder had zij daar in de gekoolde toonbank geschikte fondue-schotels gespot.

Nadat Mijn Groote Liefde bij thuiskomst de troepen heeft geïnspecteerd en de laatste directieven heeft afgekondigd, tovert zij de grote tafel in de eetkamer om tot een vrolijke feestdis. Aan de ene zijde paraderen de fijne en kundig toebereide spijzen van Het Studentje. Aan de andere kant, waar Mijn Groote Liefde en de piot halvelings een tête-à-tête beleven, pruttelt op een elektrisch komfoor een potje kruidige olie. Stiekem controleert de piot of in tegenstelling tot enkel jaren terug het onderstel niet omgekeerd staat. Eén ronde schroeiplek op tafel volstaat.

Naast de fonduepan prijkt een zuinig sierbord met het bakklare lekkers. De piot kijkt vreemd op. De selectie vleesbrokjes lijkt hem niet alleen bescheiden maar vooral ongewoon. Mijn Groote Liefde proeft zijn verbijstering en gaat over tot een Plechtige Bekentenis. Blijkbaar heeft zij zich in haar haast vergist en kocht zij per abuis een fondue-schotel voor kinderen. De piot haalt de schouders op. Veel maakt het hem niet uit. Toch voelt Mijn Groote Liefde de noodzaak om een oprechte belofte te maken: met oudejaar zal zij dat goedmaken met een “echte” Fondue Bourguignonne. Meteen weet de piot ook wat er die avond op het menu zal staat.

Een week later maakt de Via Prosperità zich andermaal op voor een feestdis, ditmaal een echte tête-à-tête, want Het Studentje viert de symbolische komst van de nieuwe kalender elders. Wanneer Mijn Groote Liefde na de dagtaak het kazerne betreedt, is het meteen duidelijk: ditmaal wil zij scoren. En dat lijkt aanvankelijk te lukken. Met gepaste trots beschrijft zij haar winkelwaar. Naast een fondue-schotel voor volwassenen wil zij de piot verwennen met kaaskroketjes als aperitiefhapje. Zoals het een goed soldaat siert, deelt de piot haar enthousiasme en stort zich op het dekken van de feestdis. Het fonduekomfoortje staat prominent in het midden van de tafel.

Gezeten in het salon heeft de sukkelaar daarna nog net de tijd om de voortreffelijke Prosecco (het lievelingsmerk van Het Studentje) te ontkurken en aan de lippen te brengen, als de warme aperitiefhapjes zich tussen de chips (pickles-smaak) en nootjes nestelen. Bij de eerste beet vormen de wenkbrauwen van de piot een verbaasd vraagteken. De bolvormige kaaskroket heeft een ongewone textuur en smaakt verdacht veel naar een gehakballetje met een vage kaastoets. Het volgende exemplaar smaakt net eender, zij het iets pikanter. Ook Mijn Groote Liefde is van slag, want zij had echt gehoopt gefrituurde kaasbolletjes aan te bieden, beweert zij stellig.

De piot troost haar. De sukkelaar zegt naar waarheid dat het lekker is en dat het “ne keer iets speciaals” is. Weet hij veel wat hem nog te wachten staat.

Na het aperitief verhuist het gezelschap naar de eetkamer. Verlegen glimlachend zet Mijn Groote Liefde de schaal vleeswaren op tafel. Nog voor de piot een woord kan zeggen over het rare uitzicht ervan klinkt het lacherig: “Ik vrees dat dit geen fondueschotel is. Op de verpakking staat ‘Gourmet‘. Ik heb me weer vergist.” Gelukkig beschikt de Via Prosperità ook een gourmetbakplaat, zodat de switch snel gemaakt is.

’s Avonds in bed prijst de piot zich gelukkig. De culinaire escapades van Mijn Groote Liefde kunnen vele dingen zijn, maar zijn nooit saai.