Laatst onderging de piot welwillend een drietraps geboortedagherdenking.

De meerdaagse festiviteiten beginnen op zijn verjaardag zelf. In de voormiddag herinnert een vrijwilligersoptreden in naam van het huisvandeMens de piot aan de vergankelijkheid en de schoonheid van het leven. Na het wisselen van het kostuum dat hij aantrekt op afscheidsplechtigheden, voor een meer casual outfit, gaat hij gezwind over tot de orde van de dag.

Sinds enkele dagen ligt op tafel een nieuwe smartpheun op hem te wachten, met dank aan zijn tijdelijke werkgever op de Brussels Motorshow. Dat treft, want na al die jaren intensief gebruik etaleert zijn oud lulijzer de amechtigheid van een oud besje. Enkele klikken zijn voldoende om de data- en configuratie-transfer tussen beide toestellen op gang te trekken. In afwachting van het eindresultaat mag Magnifieke Marcel andermaal alle bomen en struiken in het Foreest Felthem besnuffelen. Kort daarop – bij haar terugkeer van een dagje labeur op de Factorij – verblijdt Mijn Groote Liefde de Via Prosperità met een mandvol lekkers. Precies wat nodig is voor avondje fijne hapjes met uitzicht op enig televisioneel spektakel.

De tweede schijf van de feestelijkheden presenteert zich ’s anderendaags. Op vraag van de piot trekken de troepen van de Via Prosperità bij valavond naar een brasserie waarvan de chef de lokale keuken bedruipt met de predicaten “Frans” en “Parijs“. Het exquis etablissement offreert aldus “Produits du Terroir à la Flamande“. Het is ruim na bedtijd wanneer Mijn Groote Liefde en de piot hand in hand doorheen een indommelend binnenstad huiswaarts wandelen, met in hun glimlach de herinneringen aan een gastronomisch festijn.

Nog eens twee dagen later volgt de apotheose. In de Via Prosperità verwelkomen Mijn Groote Liefde en de piot Lady Mae, Junior en Mel, Het Studentje en Matty, mémé, en hun cadeautjes. Het peloton wacht een agenda dat de toets van de meest fundamentalistische Vlaemsche Canon doorstaat: een wafelenbak.

Nu het feestgedruis is gaan liggen, rest de piot benevens een berg afwas en een dweilpartij, slechts één opdracht: beginnen schrijven aan de rede (of aanvaardingsspeech) voor zijn pensioensfeestje volgend voorjaar.

À la bonheur…