Laatst verlamde veelheid de piot.

Het aftellen naar de voorlaatste mijlpaal is ondubbelzinnig ingezet. Dat beseft de piot ook zonder het raadplegen van de kalender of het spieken naar een knettergekke Google-spreadsheet die on-the-spot calculeert hoeveel werkweken er nog voor de boeg liggen. Neen. Een digitale maar daarom niet minder plechtige brief van de Federale Pensioendienst bevestigt pontificaal deze nakende gebeurtenis.

Dat vooruitzicht baart geen rust, integendeel. Drie fronten offreren de piot meer dan voldoende bezigheden en drijven helaas heel vaak een splijtende wig tussen pen en papier.

Om de laatste “actieve” maanden te vrijwaren van onaangename budgettaire overwegingen en belemmeringen, houdt de piot zich beschikbaar voor interim-plezier in de pre-&aftersales van een webshop. Het bedienen van en het corresponderen met klanten van allerlei aard, kunnen en intenties, slorpt het grootste deel van zijn schrijflust op. Op het einde van de dag is het inktpotje vaak leeg.

Daarnaast is de piot nog steeds vrijwilliger bij het huisvandeMens, als spreker op ceremoniële momenten en als schrijver van Huwelijksplechtigheden. Deze maand prijkt er elk week wel een dienst op de agenda, met tussendoor ook gesprekken met de betrokkenen. Zoiets peuzelt niet alleen aan de schaarse vrije tijd. Het neemt ook een forse hap uit de energie en inspiratie van de grijsaard.

Niet te onderschatten zijn ook de woeste toekomstplannen die de piot voor zich op tafel heeft gelegd. Sommige zijn bescheiden: alle bomen in de Via Prosperità knotten, een maandje naar Estelle trekken en meerdere daguitstappen met de Road King. Andere zijn indrukwekkend fenomenaal. Om te beginnen is er de droom om met de Milwaukee Vibrator naar de Noordkaap te trekken. Na het fiat van Mijn Groote Liefde om dit avontuur in zijn eentje aan te pakken, is hij aan het plannen – en dromen – geslagen. Blijkbaar leiden veel wegen naar die befaamde klif aan de Barentszzee en daarover nadenken kost heel veel tijd en energie. Daarnaast staat ook het plan pal, om nog dit decennium samen met Mijn Groote Liefde met een al dan niet gehuurde Harley onder de kont het immer schone Canada en Noordelijk USA onveilig te maken. Ondertussen kriebelt het ook om een andere keer ook de Oostkust van New York over Washington tot South Carolina te berijden.

Voor wie nog niet overtuigd is dat al die dingen een zware hypotheek leggen op de geestkracht, kloekheid en ondernemingslust van de piot, mag ook zijn nieuwste hobby niet uit het oog verliezen. Roomijs draaien is ook niet van de poes. Om nog maar te zwijgen over het opeten ervan. Mijn Groote Liefde kan het beamen.