Laatst zei de piot meervoudig “neen” tegen een verkiezingskandidaat. ^(*)

Of de piot overweegt om hem te stemmen, wil de politicus weten. De sukkelaar kijkt de man aan en schudt het hoofd, niet enkel uit vermoeienis, maar vooral als afwijzing. “Waarom niet,” wil de kerel weten. De piot zucht: “Ik weet niet of je dit wel wil weten.” Het diplomatisch antwoord is voor de man onvoldoende en daarom zegt de sukkelaar: “Het is ‘neen‘ op meerdere niveau’s, en voor jou zijn ze niet allemaal even prettig.” De afgewezen bolletjesjager blijft aandringen.

“Als vrijzinnige kan ik onmogelijk op jouw partij stemmen. Dat zou hypocriet zijn,” begint de piot en wacht vervolgens op respons. De lichaamstaal van zijn gesprekspartner eist uitleg. De piot zucht, haalt de grote kanonnen boven en steekt van wal: “Naast het feit dat ik trouw aan mijn levensbeschouwing onmogelijk jouw kiesvereniging mijn stem kan gunnen, zijn er nog drie elementen die voor mij erg belangrijk zijn: nationalisme, populisme en opportunisme. Als mens van goede wil en inborst – zo zie ik mezelf toch – kan ik mijn stem niet uitbrengen op een kandidaat die verwant is met minstens één van die drie kenmerken.“

“Jouw partij stond aan de wieg van de grootste nationalistische partij van Vlaanderen en draagt daarom een verpletterende verantwoordelijkheid. De praktijk leert dat jouw meesters en partijfilosofen op vlak van levensbeschouwing vaker wel dan niet op één lijn staan met de rechtsradicalen!” De piot steekt de duim op: “Da’s voor mij één reden om niet op jou te stemmen.“

Vervolgens gaat de wijsvinger van de piot omhoog: “Jouw persoonlijk programma en je persoonlijkheid staan letterlijk bol van populisme. Daar kan ik wel over uitweiden, indien ik open sta voor een zinloos welles-nietes-spelletje. Helaas doe ik daar niet aan mee.“

“Dan is er nog het element opportunisme. En ik geef toe: dit is mijn zwakste argument,” rondt de piot af. “Er zijn geruchten waarvan ik niet weet of ze waar zijn, maar waarvan het me ook niet zou verwonderen als het wel zo is. Een doorgaans goed ingelicht persoon vertelde mij dat je bij de vorige en jouw eerste verkiezing je jouw huidige partij en die van de nationalisten tegen elkaar uitspeelde met als inzet een verkiesbare plaats.“

De man pruttelt tegen. Met opgestoken hand legt de piot hem het zwijgen op en tikt achtereenvolgens op zijn drie opgestoken vingers: “Naast mijn levensbeschouwelijk argument, zijn dit de drie redenen, de drie niveau’s, waarom ik niet op jou kan en zal stemmen. Laat het ons daarbij laten.“

“Ainsi soit-il !”

---

(*) Redelijk verzonnen verhaal, maar daarom niet minder waar.