Laatst verstoorde het nauwgezet plan van Mijn Groote Liefde een schrijfsessie van de piot.

Zo vaak als hij kan, ontsnapt de piot naar Perron 9 3/4, zijn zogenaamd schrijfhok onder de dakleien. “Ik ga wat prutsen“, verkondigt hij aan wie het horen wil en doorgaans knikt Mijn Groote Liefde instemmend. Ze weet als geen ander hoe woordsmeden de piot gelukkig maakt. Analoog pennen om vervolgens digitaal te herschrijven is zijn op één na meest geliefkoosde bezigheid. Het zou ongepast zijn om hier uit te wijden over zijn absolute favoriet.

Die Paasmaandag is het niet anders. Straks komen Junior en zijn gevolg een vorkje prikken, en Mijn Groote Liefde vindt het gepast dat zij dit keer zelf voor het middageten zorgt. Dat zegt niks over haar houding tegenover de maaltijden die haar troepen bekokstoven, integendeel. Bij gelegenheid steekt zij de loftrompet over haar keukenploeg. Toch wil zij af en toe ook op dat terrein haar kunnen etaleren, meestal – zo goed als altijd – tot groot plezier en soms jolijt van de piot.

Mijn Groote Liefde heeft zin in zogenaamde vogelnestjes en dus staan die gefrituurde halve gehaktballen met een gekookt ei in het midden op het menu. In tegenstelling tot eerdere projecten, capteert de piot signalen dat zijn leidinggevende zich ditmaal tot in de puntjes voorbereidt. Zo neemt zij de beschikbare kookboeken ter hand en verslindt meerdere YouTube-filmpjes over de juiste bereiding. Net voor het weekend gaat zij nog naar de winkel om toch maar voldoende eitjes in huis te hebben.

De piot heeft goede hoop. In tegenstelling tot voorgaande culinaire operaties, lijkt het erop dat Mijn Groote Liefde ditmaal geen toevlucht zal (moeten) zoeken in spitsvondige maneuvers, zoals daar zijn: het vervangen van ontbrekende ingrediënten door een alternatief, het aanpassen van de vereiste hoeveelheden naar de beschikbare middelen, of beide ingrepen terzelfdertijd. Ook een last minute bestelling bij de lokale Chinees take-a-way (Het Dlakenpaleis) lijkt niet aan de orde.

En dan begint het. ’s Ochtends trekt Mijn Groote Liefde hals over kop naar de dichtbijgelegen grootwinkel, omdat de melk op is: “Voor bij de koffie…“. Even later verklapt gerammel in de keuken dat het winkelen er op zit en dat ze zich volledig gaat concentreren op het koken.

Terwijl de piot aan het prutsen is, roept zijn smartpheun hem onheilspellend: of hij eventjes op zijn beurt naar de warenhuis kan gaan, klinkt het vanachter het fornuis. Eenmaal hij zich presenteert in de keuken, krijgt hij een netjes uitgeschreven marsbevel. “Ik heb nog ’t een en ’t ander te kort,” lacht Mijn Groote Liefde. De piot overloopt het piepkleine briefje: “3 tomaten, 3 wortelen, paneermeel, 0,5 liter passata” en raapt al zijn moed te samen: “En dat weet je nu pas?“

Dat laatste is gelogen. Zoiets durft hij niet te uiten. Zo’n opmerking krijgt hij niet over zijn lippen. Wat hij bedoelt, begrijpt Mijn Groote Liefde wel uit zijn schaterlach.

---

Ter verstrooiing van alles en iedereen volgt hieronder een videoverslag van een eerdere culinaire operatie van Mijn Groote Liefde (met klank en commentaar).