Laatst mijmerde de piot over eeuwig verdwijnen.

Aficionado’s weten dat de piot een zwak heeft voor regelmaat, rituelen en routines. Zo’n herhaald en doordacht gedragspatroon biedt naar zijn bescheiden mening een stevig fundament voor denken, daden en dialoog en het schept een kader met heldere referentiepunten waarbinnen de grootste vrijheden gedijen.

Dat alles geldt niet in het minst voor de dagelijkse ochtendkakwandeling van Magnifieke Marcel in het Foreest Felthem, die de piot mag begeleiden. Tijdens die stop&go-mars overloopt de sukkelaar in gedachten zijn doen en laten van de voorbije dagen en denkt na over wat er allemaal op hem afkomt, terwijl hij naast de bruine pakketjes van zijn stapgezel ook het occasionele zwerfvuil opraapt.

Aanvankelijk kijkt Magnifieke Marcel elke ochtend uit naar de vluchtige meet&greet met een relatief hoogbejaard vriendengroepje dat aan een gezapig tempo over de paden struint. Het beest weet maar al te goed dat twee van de vijf mannen steevast wat lekkers bijhebben. Na enige tijd telt het peloton nog slechts vier leden. Blijkbaar is de meest gesloten heer noodgedwongen verhuisd naar een instelling, krijgt de piot te horen. Nog een handvol weken later ontbreekt ook de gulste snoepjesgever, Jantje, een weduwnaar die elke dag na de begroeting vertelt over zijn wijlen Malthezer. “Hij heeft de laatste tijd veel last. En vooral pijn aan zijn benen, naar het schijnt.” weet het baasje van de stokoude Mechelse herder.

Dit verdwijnen luidt het einde in van de wandelende vriendgroep. De Langen (zoals zijn compagnons hem om duidelijke redenen noemen) met zijn stokoude Jack Russel komt al snel niet meer opdagen. De Malinois verschijnt wel af en toe nog in het bos, ook al is het teefje niet meer goed te been. De andere gulle snoepjesgever (in het hoofd van de piot heet hij De Mollenvanger, want dat is zijn functie op de nabijgelegen camping) fietst vaak voorbij. Geregeld stap hij ook af en trakteert Magnifieke Marcel op een hondenkoekje en de piot op een redelijk onsamenhangend verhaal. En ook dat is alweer enkele maanden geleden.

Zelfs een schijnbaar idyllische boswandeling kan niet verhullen dat het leven een afteloefening is.