On-Zen

Laatst kwam Mijn Groote Liefde thuis in tranen. Na de wekelijkse "Qi Gong"-sessie wacht de piot die avond op haar blijde intrede met Gegratineerde Hespenrolletjes met Witloof en Royale Aardappelpuree. Plots zwiept de keukendeur open en stort Mijn Groote Liefde zich in zijn armen, schreiend met griezelig grote uithalen. Het duurt even voor de piot de enorme eruptie van diepe … Meer lezen over On-Zen

Bank-orakel

Laatst wachtte de piot gezeten op een bankje aan zee op het woord van een aarzelende muze. Tijdens een wandeling op de dijk wenkt een bank. Het zitmeubel is er een klassieker uit een gigantisch grote familie. Dit eigenste exemplaar heeft twee gestileerde halve manen in beton met daarop dikke houten dwarsliggers. Tussen de plompe … Meer lezen over Bank-orakel

30 jaar

Laatst vierden Mijn Groote Liefde en haar piot hun "parel" huwelijksjubileum. Die dertig jaar is slechts een richtinggevend getal. Daarvoor woonden de snoodaards vijf jaar "in zonde". Ze gaven pas het wederzijdse ja-woord nadat iemand hen wijsmaakte dat zoiets op diverse terreinen financieel interessanter was. Het geldelijk gewin laat evenwel op zich wachten. De feestdag … Meer lezen over 30 jaar

Zilverschaar

Laatst vertoefde de piot onder de vaardige handen van Den Barbier. Met een zekere regelmaat vordert Mijn Groote Liefde een modieus marsbevel uit. Zodra de baardgroei van de piot de grenzen van haar cosmetische visie ter zake overwoekert, overspoelt zij hem niet zo subtiel met vragen naar zijn volgende kappersafspraak. Omtrent zijn uitdunnende scalp heeft zij minder strikte … Meer lezen over Zilverschaar

Symboliek

Laatst vond ik bij het opruimen een oude, lichtjes vergeelde foto. De sepia-sluier op het kiekje is authentiek en niet het resultaat van een of andere digitale beeldbewerking. Het vlieden der jaren doet wat met mensen en dingen, ook met fotopapier. De afdruk is een pareltje en lijkt (bedrieglijke) de eenvoud zelve. Een heer tilt … Meer lezen over Symboliek

Haiku #16

Midden dor landschap | Schenkt roestige waterpomp | Heldere frisheid

8 april 2019

Laatst bleef de wereld eventjes stilstaan, zoals dat heet. Die maandagochtend rijd ik met de wagen naar het plaatselijk tuinbouwcentrum wanneer een paniekerig telefoontje van mijn moeder de autoradio het zwijgen oplegt. Het gaat heel slecht met Pa, zegt ze. Pa is al langer zorgbehoevend en verblijft sinds een handvol maanden in een zogenaamd woonzorgcentrum, … Meer lezen over 8 april 2019

Het einde van een afscheid

Laatst kwam een heel lang afscheid tot een einde. Dat uitwuiven begint ergens midden in 2016. Tijdens een kortverblijf in de Provence schrijf ik een eerste versie van een afscheidsbrief aan mijn vader. Want rond die tijd klinkt alsmaar luider het aankloppen van het onvermijdelijke. Het opstel groeit uiteindelijk uit tot het prevelement dat hierna volgt. … Meer lezen over Het einde van een afscheid

Leologie

Laatst nam ik afscheid van een goed en heerlijk mens. Een memoriam schrijven over Leo is een heikele opdracht beladen met tonnen stress en hysterisch paniekaanvallen. Wat kan een simpele ziel in godsnaam vertellen over een eloquente raconteur als Leo? Dat is vragen aan een scholier uit 4de provinciale B om te gaan sjotten in … Meer lezen over Leologie

Luimige Leeuw

Laatst kwam met de ochtend een droevige tijding: een kompaan is niet meer. Ons bewustzijn komt met de zekerheid dat het eindig is. Vroeg of laat stoppen de neurale netwerken hun dans, om welke reden dan ook. Wat blijft is de memorie die pas sterft als de overledene in een vergeetput tuimelt. Het elixir voor … Meer lezen over Luimige Leeuw