Mesvrees

Laatst keek de piot met grote ogen naar de dodelijke snede van een vlijmscherp mes.

Ter voorbereiding van de jaarlijkse grote trek zuidwaarts geven Mijn Groote Liefde en haar piot de Milwaukee Vibrators plichtbewust in de vaardige handen van de copains van Weflamobik. In de wachtzaal van het HD-hospitaal peilt Big Boss Westleah naar de bedoeling van het verlangde nazicht waarna de piot de kilometerszwangere reisplannen onthult. “Aha, op reis. Dat treft. Ik ben net terug uit Engeland,” bast Westleah, maar dat wist de piot reeds want op het Smoelenboek volgt hij onder anderen diens capriolen. Dus ook diens verslagen over de stoomcursus messensmeden die hij over de plas mocht volgen (een cadeau van zijn Becca).

Wellende Westleah is een snijwerktuigenverzamelaar en die passie blijkt. Al snel volgt een uitnodiging tot het bewonderen van zijn nieuwste aanwinst, het product van zijn recent metallurgisch avontuur in Albion. Een deur met een bordje “verboden toegang” in het Walhalla van de verkoper leidt naar een gangetje met kantoortjes, waaronder het zijne. Daarop onthullen de openzwaaiende deurtjes van een barmeubel een aardige verzameling messen en steekwerktuigen.

Het onthullen van Het Mes gaat gepaard met de nodige trots en evenveel voorzichtigheid. De piot kijkt zich de ogen uit. Hij ziet een blinkend kliplemmet, met een gesmede platte krul als heft. “Dit is het mooiste exemplaar uit mijn verzameling. En het scherpste,” gaat de fiere maker verder en met bezorgde waarschuwingen – “Pas Op! Het is vlijmscherp” – legt Westleah het kleinood in de handen van de piot.

De piot heeft een haat-liefdeverhouding met scherpe voorwerpen. Het bezigen van een messenslijper om keukengerief in optima conditie te houden is hem niet vreemd. Net zomin als een aldus gescherpte aardappelschiller die bij het fijn snipperen van ui in zijn vingers bijt, naar eigen zeggen per abuis, in de versie van Mijn Groot Liefde door gruwelijke onhandigheid.

Daar staat de piot met Het Mes in zijn handen. Hij weet dat de krinkelende kriebel op zijn ruggengraat een angstzweetdruppel is die zijn weg zoekt naar zijn dichtgeknepen billen. Heel voorzichtig probeert de piot met Het Mes een streepje te kerven op de vingernagel van zijn duim. Dat is zijn methode om de scherpte van een snede te testen.

Wellende Westleah ruikt de angst van de stuntelende piot en neemt Het Mes van hem over met de woorden: “Zo doe je dat.” Zelfzeker legt hij het lemmet tegen de nagelriem van zijn duim en schuift het over het nagelbed naar de balba. De snee schaaft een krulletje van de hoornlaag. Hij herhaalt de schaafbeweging met de korte snede van het kliplemmet. Opnieuw vormt zich een krulletje.

Het nekhaar van de piot gaat stijl rechtop staan wanneer Wesleah vervolgens het lemmet van Het Mes demonstratief op zijn voorarm legt. Het is loos alarm. Een vlotte haal scheert het haar van diens getatoeëerd huid en vergroot tegelijk het ongemak van de piot. Met een mengeling van ontzag en bewondering besluit hij naar waarheid: “Dat is een heel mooi mes.” En hij denkt erbij: “Dat je het zelf gesmeed hebt, maakt het nog eens zo mooi, zeldzaam en waardevol.

Terug in de wachtzaal van het HD-hospitaal bedenkt de piot zich plots dat ook zijn Opinel-zakmes voor het afreizen een onderhoudsbeurt verdient. En hij huivert.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.