Afleren

Laatst liet de piot zich nog eens verleiden tot een martelgang.

Het is midweek en dan heeft Mijn Groote Liefde de gewoonte het bos in te duiken met een van haar klanten. Dat klinkt veel meer infideel dan het in feite is. Het is voorwaar op vraag van diens beeldige echtgenote dat zij de sukkelaar week na week op de pijnbank legt.

De laatste tijd kiest Mijn Groote Liefde voor de kastijding steeds vaker een fit-o-piste nabij de Via Prosperità. Die locatie biedt de piot een elegante vluchtroute van amper 250 strompelpassen lang en dat schept vertrouwen voor een nieuwe gezondheidssessie. Het is al van de dodentocht een tijdje terug geleden dat de piot nog de “zoete pijn” van het joggen mocht proeven.

De warmte van de voorbije dagen vloeit over in sproei-weer en Mijn Groote Liefde vindt dat prachtig: “Zo is er meer zuurstof in de lucht.” Helaas kan de piot niet zo goed als haar tussen de regendruppels laveren.

Haar pupil is net op tijd en aanhoort samen met de piot devoot het eerste bevel van de avond: de opwarming is een rondje joggen door het foreest. Punt.

Na het lusje houdt het peloton halt bij het eerste station van de fit-o-piste. Ondertussen is de regen gedoofd. Terwijl Mijn Groote Liefde haar pupil instrueert over het doel en de inhoud van de eerste oefening, doet de piot alsof zijn neus bloedt en zoekt hij het joggingparcours op.

Tijdens de rustige draf tussen struiken en bomen vangt de piot af en toe een hem goed gekend keelgeluid op, dat hij toeschrijft een volumineuze toelichting bij een oefening, of een krachtig commentaar op de uitvoering ervan, of – nog waarschijnlijker – allebei.

Drie rondjes later kruist het pad van de piot een station van de martelgang waar Mijn Groote Liefde en haar pupil driftig in de weer zijn. Hij houdt halt en aanschouwt het meelijwekkend tafereel. Zodra de pupil de streng opgelegde oefening heeft afgewerkt, klinkt een bevel. “En nu gij,” ordonneert Mijn Groote Liefde. Met schik in de ogen schudt de piot het hoofd. “Wat? Nee?” klinkt het ongelovig. “Ik heb net drie rondjes gelopen en dat vind ik genoeg. Dat volstaat. Ik wil niet forceren.” “Flauwe,” is haar eindoordeel en ze dringt niet verder aan.

Onder het joggen naar de volgende fit-o-oefening volgen nog meer instructies, omwikkeld in opmerkingen van de pupil en aanmerkingen van Mijn Groote Liefde. De piot hult zich in stilzwijgen.

Gij zegt precies ook niet veel,” stelt de pupil plots vast, waarop de piot naar waarheid antwoordt: “Dat heb ik lang geleden reeds afgeleerd.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.