Pluim

Laatst kreeg de piot een even onverwachte als geweldig pakkende pluim.

Mijn Groote Liefde en haar piot declareren een leeftijd waarbij de achteropkomende generatie de gebruikelijke wilde plannen overboord pleegt te gooien en kiest voor de relatieve rust en zekerheid die komt met een “ja”-woord in een of andere vorm. Althans, zo is het met de oudste neef van Mijn Groote Liefde.

Twee kerstvieringen terug verschijnt Flacito aan de feestdis bij Mama Leona in het gezelschap van een ravissante prinses. Carlita is Argentijnse (vandaar haar bijnaam “Latina“), opgegroeid en afgestudeerd in Spanje, en reeds enige tijd wonend en werkend in de Arteveldestad. Een zonnewende-viering later praat ze al een aardig mondje Nederlands. De piot weet zeker dat hun samenwonen daar voor iets tussen zit.

Nadat hij eerder reeds de “Spaanse tak” van su familia heeft ontmoet, maken Carlita y Flacito eind vorig jaar een rondreis door Zuid-Amerika. In Argentinië en Paraguay stelt zij hem voor aan de Latijns-Amerikaanse tias, tios y primos, teveel om op te noemen. Kort voor het einde van hun verblijf op het Latino-continent, twijfelt Flacito niet langer. Op het strand van Búzios bij Rio de Janeiro gaat hij op zijn knie voor Carlita en zij zegt “Si“.

De feestelijkheden lijken een halve week te duren. Op midweek zijn er de obligate edoch feestelijk opgelaten formaliteiten ten stadhuize. De sfeer zit meteen goed. De piot hoort Spaans, Vlaams Engels, Nederlands, Frans en zelfs “Amerikaans“, en ziet dat het goed is. Weet hij veel dat de climax nog moet komen.

Op de laatste weekdag is een statig kasteel (*) uit de 13de-14de eeuw het decor van de grootse viering van het liefdescontract. Het festijn start met een korte ceremonie, waarna een receptie en een avondfeest volgen.

Het is bijna tropisch warm. Aan de kasteel vijver leidt een blauwe loper tussen witte klapstoelen naar een provisioneel altaar op de oever. De genodigden zien achter de fonteinpluim de Argentijnse bandera wapperen op het dak van het kasteel. Na een streepje Telemann aanhoren zij de getuigenissen van familieleden en de uitwisseling van de huwelijksgeloften.

Bij een ondergaande zon heft de piot samen met velen meerdere keren het glas cava op het geluk van de geliefden. Bij het opzoeken van de feestdis zijn bij hem alle remmingen verdwenen.

Mijn Groote Liefde en haar piot zijn gezeten aan de ronde hoofdtafel samen met Carlita y Flacito, de wederzijdse ouders, “den Argentijnse nonkel” en diens Engels-onkundige esposa. Het klikt tussen Tio Alejandro en de bewoners van de Via Prosperità. Hij scoort meteen met de vraag of Mijn Groote Liefde de verborgen zuster van Flacito is. Zij straalt en schatert het uit. Haar avond kan niet meer stuk. En nog is het niet gedaan. De piot en voormalige gevechtspiloot dollen verder.

Plots komt de piot een uitspraak van de kersverse bruid Carlita ter ore. “Vroeger had ik één gekke nonkel. Nu heb ik er twee.” Hij schrikt, slikt en snottert. Zelden kreeg hij een groter compliment.

Het is een pluim om eeuwig te koesteren.

Cartom1


(*) Pour la petite histoire et la chance des choses… In het begin van de 14de eeuw beraamden fanatieke Vlamingen een aanslag op het kasteel van Moerkerke. Kasteelheer Van Praet was namelijk Fransgezind en dat vonden zij niet leuk. Dezelfde familie had ook een hand in het huwelijk tussen Margaretha van Male en Filips de Stoute (!). En stel je voor: eind 16de eeuw kocht Clemens van Castilië (!!!) de militaire vesting en liet het verbouwen tot een meer comfortabele woning.
(bron: Wikipedia)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.