Eenzaam

Laatst ervoer de piot hoe kwaadaardig een week warm weer kan zijn.

In de Via Prosperità huist de echtelijke sponde in een geriefelijke zolderkamer, recht tegenover de “man-cave” van de piot (die hijzelf met veel gevoel voor overdrijving koppig omschrijft als zijn “schrijvershok“). Daar staat ook een als sofa vermomd logeerbed wat goed uitkomt wanneer Mijn Groote Liefde horendol van zijn heftig gesnurk de piot uit het gemeenschappelijk nachtleger stampt. Gelukkig aanschouwt elk ochtendgloren een tedere hereniging. Maar we dwalen af.

Deze idyllische locatie onder de leien heeft zijn charmes. En helaas ook zijn eigenaardigheden.

Het dak is geïsoleerd volgens de regels van de kunst zodat des winters in deze onverwarmde vertrekken de gevoelstemperatuur best verdraagzaam is, zolang het niet vriest dat het kraakt. Maar dat is van geen tel voor Mijn Groote Liefde. Welk cijfer de thermometer ook aanwijst, haar nachtrust gedijt het best bij een open raam. Haar groot geheim is het strategisch omspringen met donsdekens alsook het innig opzoeken van de piots lichaamswarmte, die altijd een paar strepen hoger ligt dan de hare.

Des zomers is de tintelende frisheid van het vierde jaargetijde slechts een vage herinnering. De dikke plakken glaswol die zo efficiënt de vriestemperaturen bevechten hebben helaas weinig vat om de cumulerende zonnewarmte. Zo komt het dat in juli en augustus het op de vliering behoorlijk kan warm zijn en dat is vaak een sta-in-de-weg voor een gezonde nachtrust.

Mijn Groote Liefde heeft daar wat op gevonden: elke avond slaat zij het karige bedtextiel over het voeteinde en vleit zich vervolgens gracieus op de ontblote matras, een vochtig doekje uit een teiltje water bij de hand. Enkel wanneer het ochtendgloren kilte brengt verdraagt zij het dunne dekbed.

Wetende dat Mijn Groote Liefde absoluut geen voorstander is van slaapkledij – nooit geweest – is het niet zo verwonderlijk dat piot over dit ritueel an sich geen bezwaren oppert, integendeel. Tijdens een hittegolf stuwt de aanblik van het matrimoniaal ledikant de atheïstisch piot meer dan eens naar een schier religieuze ontroering.

Er is evenwel een trieste keerzijde. In tegenstelling tot des winters schuwt Mijn Groote Liefde tijdens een hittegolf elk huidcontact en dat ervaart de piot als een schrijnend gemis. Na een paar hete nachten voelt de sukkelaar zich dan ook erg eenzaam in het brede bed, ook al maakt de ochtendlijke knuffel dat enigszins een beetje goed. Maar het blijft een ontbering.

Om een lang verhaal te besluiten… Ook daarom is de opwarming van de aarde nefast: het legt een zware last op de gemoedstoestand van de piot.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.