Over vendels en vodden

Laatst liep de piot met ogen open in een trollenval.

Pukkelpop 2019 heeft heel wat commotie veroorzaakt en dat heeft niets te maken met muziek en alles met het opduiken van een bepaald soort dundoeken en het zogenaamd bijhorend ideeëngoed. In de nasleep volgde een bitse discussie over de verschillende versies van de leeuwen-vlag: het Vlaams vaandel versus het nationalistisch banier – de leeuw met rode tong en dito manicure versus het egaal zwart beest. En daarbij werd vaak naar het verleden verwezen.

Zoals vaker in deze tijden, ontstond op social media al snel een heftig “debat” over het onderwerp. De piot liet opnieuw zich verleiden en werd andermaal meegesleurd in een maalstroom van half begrepen statements en giftige commentaren naast de kwestie.

Uiteindelijk gaat het niet om de historische achtergrond van de vlaggen, maar wel waarvoor ze vandaag staan. De bewuste keuze van een vlag typeert het individu en zijn/haar karakter.

De ene vlag is de Vlaamse leeuw. Net zoals de meeste landen, regio’s, steden en gemeenten presenteert Vlaanderen een vaandel, inclusief een officiële strikte beschrijving. Ook vele andere geografische entiteiten hebben er ene, maar niet de Finca Don Carmelo of de Via Prosperità om er maar twee te noemen. Mocht de Via Prosperità ooit zijn zinnen verliezen en de onweerstaanbare drang voelen een vaandel te dragen, dan zal het allicht een (pseudo-)artistieke benadering zijn van de Poppy, de Deadly Hallows en de leuze: “Ni Dieu, Ni Maître“.

Het andere vaandel stamt uit een duistere tijd, al is dat hier eigenlijk niet van tel. Waar het om gaat is de lading die dat dundoek dekt, en die inhoud (die overigens nauw aansluit bij dat voornoemd vilein verleden) staat haaks op het geloof in een samenleving die kiest voor solidariteit boven discriminatie, inclusie boven exclusie, praten boven schelden, eenheid boven verdeeldheid. Dat laatste vendel verkettert openhartigheid, verdraagzaamheid en samenhorigheid. In een aldus geïnspireerde maatschappij is geen plaats voor glimlachen op straat, voor een elementair respect jegens mens, dier en natuur, voor openheid inzake andere culturen en denkwijzen.

Tot slot nog dit. Op het einde van de dag is er slechts één vraag die van belang is, en dat is deze: “Wat is de mening hierover van dr. Sheldon Cooper.”

Ainsi soit-il. Amen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.