Ochtendspurt

Laatst sneuvelden aan de Via Prosperità een paar unieke wereldrecords.

Laat het voor eens en altijd duidelijk zijn: Mijn Groote Liefde is een ochtendmens. Meer zelfs: zij is het archetype, het model voor dit soort figuren. Tenminste, zolang de nacht eindigt ergens tussen 9 en 11 ante meridiem.

Tijdens de week is ontwaken voor Mijn Groot Liefde zelden een feest en meer dan eens dreigt ontsporing. Om dat laatste in de mate van het mogelijke te verhinderen, kent de Via Prosperità een strikte ontbijtprocedure. Die stipuleert dat de piot steeds als eerste naar de badkamer trekt. Daarna, en na het nodige lawaai in de dressing, gaat hij in de keuken verse koffie opgieten.

Zijn stampvoeten op de trap is voor Mijn Groote Liefde doorgaans het sein om de dekens van zich af te gooien en diep zuchtend een nieuwe werkdag te omarmen. Met voorzichtige bijtrekstapjes door onveranderlijk stramme ochtendspieren overwint zij niet zonder problemen de eerste hindernis van de dag: de trap. Daarmee vergeleken is wat volgt doorgaans kinderspel.

Soms loopt het fout, zoals bijvoorbeeld wanneer een hittegolf het slaapverstorend effect van opvliegers versterkt. Instant slaaptekort slaat de tijdsplanning aan diggelen.

Die ochtend is het niet anders. En natuurlijk is het de schuld van de piot. Onder het dekken van de ontbijttafel toetert zijn smartphone en kaapt een (zogezegd) interessant nieuwsartikel zijn aandacht. Veel te laat beseft hij dat volgens het rooster Mijn Groote Liefde eigenlijk al lang voor hem hoort te zitten. Daar hij zelfs nog geen badkamergeluiden hoort, betwijfelt hij zelfs of ze reeds bij bewustzijn is.

Zo snel als hij kan ijlt de piot de twee trappen op en treft Mijn Groote Liefde aan in een diepe slaap. Met oog voor zijn eigen veiligheid onderneemt hij de enige wek-beweging die zij min of meer verdraagt, en die voor hem naar omstandigheden zeer aangenaam is. Beschermd door het voeteinde van de echtelijke sponde trekt hij zeer langzaam de dekens weg.

Mijn Groote Liefde tilt met veel moeite een ooglid open. Ze kreunt diep en verkettert vervolgens hemel, hel en vagevuur wanneer de geprojecteerd klok op het plafond haar vertelt dat haar morgenmaal feitelijk al achter de rug moest zijn. Meteen volgt het eerste bevel van de dag: de piot stormt naar beneden om haar lunchtrommel vol te proppen met ochtend-, voormiddag- en lunchboterhammen. En niet te vergeten een vieruurtje.

Bij haar verschijning in de woonkamer becommentarieert Mijn Groote Liefde de op tafel gepresenteerde munitie, meer in het bijzonder de autosleutels: “Ik ga met de fiets.” Dat is voor de piot het sein om in de garage het vehikel van de haak te halen en met de neus in de goeie richting te zetten.

In zijn hoofd maakt de berekening. Zo Mijn Groote Liefde tijdig op de Factory wil zijn, is een gemiddelde snelheid van 25 km/u aangewezen, met na elke verkeerslicht uitschieters tot 30 km/u. Dat moet lukken, weet hij.

Nog net op tijd kan de piot opzij springen wanneer Mijn Groote Liefde naar buiten stormt. Als een wervelwind bestijgt zij haar fiets, gaat op de trappers staan en trekt zich ijlings op gang. Op het einde van de oprit maakt zij een wheelie, duwt net op tijd het voorwiel terug op de grond, draait naar rechts en verdwijnt uit het zicht. Nerveus getoeter verraadt dat zij het kruispunt met de hoofdweg heeft bereikt.

Zuchtend haalt de piot het schuurgerief uit de kast. Hem wacht weer de zware taak een rubberspoor van de klinkers te schrobben.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.