Natuurlijk met mondkapje

Laatst had de piot het nog maar eens te doen met de drukte van Den Medemensch om het dragen van het mondmasker.

Soms heeft de piot de indruk dat alle Covid19-discussies zijn ingekookt tot een standpunten- en principe-gekrakeel dat op zijn minst naast de kwestie is en steeds vaker een heel klein beetje erg veel ondoordacht lijkt. Aan de totaal van de pot gerukte complottheorieën en andere dwaasheden besteedt hij al langer geen aandacht en energie meer, tenzij om smakelijk te lachen. In deze barre tijden kan een mens al eens wat humor gebruiken om het gemoed op te krikken, ook al is de plezante pret niet zo onbedoeld door de aangever.

Het gejoel, gemor en gesakker om de Corona-maatregelen, en dan vooral de verplichting om op tijd en stond een mondkapje te dragen, blijft verder kabbelen. Soms zit het in een stroomversnelling, nog vaker zijn het ogenschijnlijk onschuldige rimpelingen van een diepe onderstroom die het water vertroebelt. Zelfs in zijn kennissenkring trekken velen furieus van leer tegen het onschuldig lapje. En waarom? De piot snapt het niet, hoe vaak en lang hij er ook over nadenkt. Zijn gezond boerenverstand houdt het bij een handvol nuttige conclusies, die van hem in deze omstandigheden een smoelenvod-fan maken.

Natuurlijk zijn Covid-19-virussen veel kleiner dat de vezelopeningen in gelijk welk textiel of papier. Evenwel zoeken die sluwe sluipmoordenaars niet op eigen kracht een weg naar de longen. Ze glijden mee met vochtdruppeltjes zoals snot, speeksel en spuug, en die zijn wél te vet om door de poriën van eender wel mondmasker te glibberen. Het is een beetje zoals zonnestralen, verzekerde een oudere heer de piot: ze zijn fijner dat welke stof dan ook, maar zelfs een rieten hoedje behoedt een kale kop voor een verbrande hoofdhuid.

Natuurlijk is het constant dragen van een veiligheidsmaskertje niet gezond. Het belemmert een efficiënte ventilatie van de longen en bij langdurig dragen loert dan ook hoofdpijn om de hoek. Helaas is het alternatief nog veel minder weldadig en niet alleen voor de drager zelf, ook voor de medemens. De piot wil het niet op zijn geweten hebben dat hij onwetend over zijn eigen besmetting iemand anders opzadelt met het vileine virus.

Natuurlijk blijft de wereld dit jaar gespaard van een ordinaire griepgolf. Dat is niet omdat SARS-CoV-2 die taak overneemt: beide ziektes woekeren naast elkaar. Evenwel leggen de Corona-maatregelen in één beweging ook Influenza aan banden: mondkapjes en social distancing bewijzen ook hier hun nut.

Natuurlijk lijken de Corona-sterfte en de griep-overlijdens in dezelfde divisie te spelen. Evenwel is dat alles behalve een reden om alle maatregelen los te laten, integendeel. De besmettelijkheid en behandelbaarheid van de aandoeningen zijn van een heel andere aard. Zonder maatregelen had Covid-19 exponentieel meer “gescoord”. Mét maatregelen is de Influenza-tol dit jaar veel lager tot schier onbestaand.

Natuurlijk zijn gezonde mensen beter gewapend tegen de gevolgen van een Corona-besmetting. Een gebalanceerd dieet, een “schadevrij” lichaam en gezonde beweging zijn altijd en overal machtige hulpmiddelen, die beschermen en bijdragen tot de kracht van de genezing. Maar een veganistisch bereide Tibetaanse bloemkool is geen remedie, net zo min als een mineraal uit de zoutmijnen van India aan een halsketting van Aztekengoud kanker kan genezen.

Natuurlijk vinden sommige medemenschen het mondkapje een schandelijke beperking van hun independentie. Dat is ook zo voor wie niet geeft om de soevereiniteit van anderen. Evenwel eindigt het alleenrecht van de ene daar waar het de vrijheid en het welzijn van de andere bedreigt of in gevaar brengt. Zo is het bedekken van de mond – net als Social Distancing – per definitie een sociale handeling die de vrijheid van de medemensch erkent en respecteert.

Natuurlijk neemt de ontwikkeling van een Covid-vaccin zijn tijd, net zoals dat destijds ook het geval was met de griepprik. Gelukkig zijn de jaarlijkse aanpassingen van de entstof aan de steeds opduikende Influenza-mutaties niet zo tijdrovend. En dat zal ook het geval zijn met het beoogde preventief preparaat dat het DNA van het vileine virus viseert.

Natuurlijk is het mondkapje een belemmering. De striemen op neus en wangen zijn niet fijn maar trekken wel weg. Naast de fysieke handicap (het woord alleen) klagen velen over een mentale storing ten gevolge van het maskertje. De piot kan het zich enkel inbeelden. Zijn last is het niet en hij vermoedt dat zijn verbeelding en fantasie dat verhindert. Toch snapt hij dat de psychologische effect niet te onderschatten is, en dat die voor velen funester is dat de fysieke impact.

Natuurlijk is dit alles slechts de mening van een simpele en nietige piot. Maar waarom zou het daarom minder waard zijn?

Het alleenrecht van de ene eindigt daar waar het de vrijheid en het welzijn van de andere bedreigt of in gevaar brengt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.