Hunker

Laatst tourmenteerden venijnige ontwenningsverschijnselen de arme piot.

De piot is hopeloos verslaafd en het is natuurlijk allemaal de schuld van – wie anders – Mijn Groote Liefde. Let op: de hunker-substantie is endorfine en niet haar fraai lijfje. Dat is een ander verhaal.

Die ochtend onttrekt Mijn Groote Liefde zich naar gewoonte heftig kreunend aan de gerieflijke echtelijke sponde met het doel toch min of meer tijdig de Factorij te bereiken. Om dat eigenste moment heeft de piot reeds de loopschoenen aangetrokken, de hardloop-functie van de Garmin aangevinkt en de achterdeur ontgrendeld. Hij heeft goesting in joggen. Met plezier volgt hij het advies van Mijn Groote Liefde om er alleen op uit te trekken, eventueel bij dageraad.

In de zomerse ochtendlijke frisheid gaat het op een slenterdraf van de Via Prosperità naar het nabijgelegen bos. Vandaar mikt de piot op de Schobbejakshoogte, het ronden van de aanpalende heemtuin en een terugkeer langs de Meerschen. Eens onder het lommerrijk bladerdek van het Felthem gaat de piot wat sneller lopen. Het is er rustig en de paden geuren uitnodigend. Het is waarlijk genieten.

Plots slaat het noodlot ongenadig toe.

Hoewel zijn daarop getraind oog geen putten, bulten, keien, takken of erger: uitstekende wortels heeft opgemerkt, voelt de rechtervoet van de piot niet de verwachte stabiliteit en kantelt helemaal naar binnen. De daaropvolgende pijnscheut in hartverlammend en de piot wil om zijn moeder roepen, totdat hij beseft dat zoiets weinig zin heeft: er is niemand anders tussen de bomen, en zeker zijn mama niet.

Zodra de pijn vervaagt, probeert de piot verder te joggen. Helaas is zelfs steunen op de voetgewricht geen optie. Omdat hem ooit verteld is dat bewegen beter is dan stilstaan, strompelt de piot verder. Bij elke stap vermindert het zeurende zeer en een matige steenworp verder verdwijnt het hinken schier helemaal. Heel behoedzaam schakelt de piot over op een gezapig drafje. De enkel mort maar houdt stand. Tegen de tijd dat het Paalbos de weg opent naar de Schobbejakshoogte is het incident niet meer dan een doffe herinnering.

Het rennen door bossen en laaggelegen weilanden vervult de verwachtingen en een uurtje later staat een voldane piot onder de welverdiende weldadige douche. De rest van de dag verloopt in alle rust.

De daaropvolgende nacht wekt het opspelende voetgewricht de piot. Hoewel het niet verkleurd of niet gezwollen is, is het alsof de knoesel in een onaangename en hinderlijke knoop zit. ’s Ochtends aanhoort Mijn Groote Liefde zijn klaagzang en geeft raad: “Dat is een verstuiking. Best een beetje rusten, totdat die enkel genezen is.

De voorbijwaaiende dagen brengen geen verlichting: het onprettig gevoel in het voetgewricht blijft. Na een week begint de piot zich ambetant te voelen. Duivelse ontwenningsverschijnselen doen lelijke dingen met hem. Waar het hart en het lijf van de piot unaniem hunkeren naar een heerlijke ren door bos en veld, gooit zijn verstand alles in de strijd om die drang te temperen. In zijn getourmenteerd hoofd gloeit een verschrikkelijke strijd. ’s Nachts droomt de piot van urenlange draftochten doorheen groene wouden op paden van heerlijk geurende wolken. Overdag betrapt hij zichzelf dat hij naar zijn loopschoenen staart, niet één keer, maar meermaals. De piot voelt zich koortsig, hoewel hij beseft dat daar niks van aan is. Hij weet dat het enkel hunker is.

Laat je enkel beslissen of hij klaar is om opnieuw te joggen,” suggereert De Leraar desgevraagd, en de piot vindt dat een zeer verstandig overweging.

Wordt vervolgd… 

Een gedachte over “Hunker

  1. Pingback: Hunker (2) | Rik Wintein

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.