Keukenspoorlezen

Laatst evoqueerde een blik op “La Cuisine” binnenpretjes bij de piot.

Het heiligdom Via Prosperità drijft op een aantal magische knooppunten. Tot de bekendste behoren onder meer het vermaarde Platform 93/4, het salon met de Chesterfield, de veranda met uitzicht op de wildernis, de garage met de Milwaukee Vibrators en de “fitnesskamer”. Die laatste bewijst dat weinig meer nodig is dan een infraroodsauna en een hometrainer om dat etiket te claimen. Als een spin in een web verbindt een andere legendarische plek al die toverkracht-hotspots met elkaar: “La Cuisine“. Aficionado’s kennen maar al te goed het belang van deze culinaire en culturele oculus voor het wel en wee in de Via Prosperità.

Het betreden van dit sanctuarium ontlokt altijd een speciaal sentiment, in die zin dat het fornuis en de werkbladen schaamteloos ontbloten wie de laatst celebrerende hogepriester(es) is. Die onthulling gebeurt op een manier die een blinde ziend maakt.

De piot heeft de gewoonte nog onder het koken zoveel als mogelijk potten en pannen, schalen en kommen af te wassen. Glazen, borden en bestek verdwijnen onverwijld in de vaatwas, met uitzondering van keukenmessen en houten spatels. Naast de snijplank pakken opgespaarde vellen krantenpapier groenten- en ander afval voor een enkeltje vuilbak. Nog voor de pruttelende casseroles de onderleggers, de glazen, de borden en het bestek in het gelid aan tafel roepen, is de keuken reeds min of meer klaar voor de daaropvolgende maneuvers, wanneer die ook mogen plaatsvinden.

Mijn Groote Liefde heeft evenzeer heel strakke principes, vooral met betrekking tot orde en netheid, al is zij niet op alle terreinen even bijbelvast. Een voorbeeld daarvan zijn haar keukenactiviteiten. En ramen lappen. En strijken. En… Ik herneem mijn woorden: Mijn Groote Liefde heeft een heel specifieke manier van opruimen. En dat weerspiegelt zich in het keukenbeeld na een van haar gastronomische ondernemingen of experimenten. De Tupperware-dozen met ingrediënten schreeuwen verloren om hun deksel, gebruikt keukengerei vecht voor een plaatsje op de eerste rij en de bakboter heeft zelden de weg naar de frigo teruggevonden. Het is een unieke stempel die enkel zij achterlaat op een uitgekookte keuken.

En dan is er Het Studentje. Om te beginnen is die dame ongetwijfeld een van de meest begenadigde spijsbereiders van de Via Prosperità. Vooral haar kunde in het combineren van productjes en het creëren van subtiele smaaktoetsen kan keer op keer rekenen op een welgemeend applaus op alle stoelen. Dat is heel wat minder het geval voor haar ongebreidelde gebruik van kookbenodigdheden. Na haar culinaire bewegingen leest La Cuisine als een morsige en gedetailleerde catalogus van alle beschikbare keukenspulletjes. Dat is geen probleem, en al zeker niet voor Mijn Groote Liefde en haar piot. In vergelijking met al haar gastronomische hoogstandjes is het culinaire restspoor van Het Studentje hooguit wat aangekoekt afzetsel dat smelt als verse reuzel in de pan.

“Keukenspoorlezen”: het is een heel aparte discipline.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.