Goede smaak

Laatst demonstreerde de Magnifieke Marcel zijn uitmuntende smaak en hield ook de piot er een iets aan over.

Aficionado’s weten het wel: Mijn Groote Liefde is geen ochtendmens. Meer zelfs: zij is helemaal geen ochtendmens. De matinale maneuvers aan de Via Prosperità zijn dan ook niet zozeer ingegeven door ordonnaties, marsbevelen of andere instructies van haar kant. Het protocol aan het begin van de dag is gestoeld op mijn jarenlang vergaarde kennis over dit dagdeel.

Elke morgen (behalve in het weekend) bruist iets voor het 7 uur-nieuws een Zen-achtige muziekje uit mijn smartphone op het nachtkastje. Meestal ligt ik dan al enige tijd te luisteren naar het al dan niet zachtjes spinnen van Mijn Groote Liefde terwijl ik op het plafond takenlijstjes uitschrijf. De rustgevende geluiden zijn voor mij het sein om op te staan. Wanneer enkel minuten later de wekkerradio (soms verloren) moeite doet om Mijn Groote Liefde bij bewustzijn te brengen, staat ikzelf onder de douche. Na het aankleden volgt het dekken van de keukentafel, het opgieten van versgemalen koffie, het uitstallen van alle beschikbare smeersels en beleg, het presenteren op een schoteltje van haar dagelijkse vitamine- en mineralen-preparaten en het klaarzetten van haar (gigantische) brooddoos. Het is een ritueel dat met de komst van de Magnifieke Marcel min of meer stand houdt.

Doorgaans blijft Mijn Groote Liefde het dekbed nog eventjes koesteren tot na het afronden van het bulletin. Dat is toch de bedoeling en dat lukt meestal ook wel, zolang de uitzending geen van haar lievelingsliedjes presenteert, want dan blijft ze luisteren om uiteindelijk opnieuw in slaap te vallen. Mocht het opstaan om die reden mislukken, dan heb ik nog altijd een noodprocedure achter de hand, waarbij een nat washandje centraal staat. Het is een voor mij levensgevaarlijk maar efficiënt wapen.

Maar ik wijk af.

Niet zelden strompelt een ontwakende Mijn Groote Liefde na een korte sanitaire pitstop rechtstreeks naar de ontbijttafel. Zo ook die ochtend. Enkel gehuld in een witte IKEA-badjas schuift zij aan. Onmiddellijk stort een wakkere Magnifieke Marcel zich op haar ceintuur. Met een ongeziene energie rukt hij speels de stoffen riem los, waardoor de duster helemaal open valt en de schoonheid van Mijn Groote Liefde in al haar glorie ontbloot.

Marcel, doe dat niet!” krijst zij, terwijl zij de textielreep uit zijn muil haalt. “Allez, wat voor manieren zijn dat nu wel???

Eenmaal bekomen van de aangename verrassing weet ik wel een uitleg: “Het bewijst alleen dat die hond een goede smaak heeft.

Pas diep in de voormiddag verdwijnt op mijn wang tussen mijn neus en mijn rechteroor de rode en pijnlijke vlek in de vorm van een sierlijke hand.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.