Bedgeluiden

Laatst schudde een tweetrapsgeluid de piot uit zijn sluimerslaap.

De masterbedroom in de Via Prosperità is niet onmiddellijk een rustige plek. De piot is namelijk een onverbeterlijke snurker. Zijn diepe en harde neus-en keel-uithalen liggen in de lijn met een gehomologeerd familietrekje. Bij Mijn Groote Liefde ligt dat recurrent nachtelijk concert nogal gevoelig. Regelmatig klaagt zij over een verstoorde REM-slaap en een aldus verhakkelde nachtrust.

Over de jaren heen is onder leiding van Mijn Groote Liefde menig probeersel opgevoerd om aan dat snurken van de piot te verhelpen: experimenteren met diverse types hoofdkussens, neus-strips tijdens en neusspoelingen voor het slapen, tot zelfs ingenaaide tennisballen in het pyjamajasje om het ruggenslapen te verhinderen. Allemaal tevergeefs. Tot op heden blijkt slechts één enkele aanpak honderd procent efficiënt: de gevreesde want venijnige por in de ribben, gevolgd door de redelijk overbodige opmerking: “Wentaing, ge snurkt!

De laatste tijd lijkt Mijn Groote Liefde het over een andere boeg te gooien. Meer en meer gaat zij in het tegenoffensief. Of wat daarvoor moet doorgaan. Zoals zoveel dingen bij Mijn Groote Liefde is ook haar slaapgeluid nogal speciaal. Het zwaartepunt van haar snurken is een soort snorren bij het uitademen. De piot vindt het schattig en redelijk rustgevend, een beetje zoals de zachte, bedwelmende klanken die een sauna nog aangenamer maken. En zo voelt het ook aan.

Heel af en toe schalt het anders, zoals die vroege ochtend. De piot ontwaakt langzaam uit een verkwikkende en droomrijke slaap. Kijkend naar de strepen schemerlicht die de morgenzon voorbij de verduisteringsgordijnen duwt, laat hij zich meedrijven op de wegvloeiende nachtrust. Sluimerslapend luistert hij vertederd naar de soesgeluiden die opstijgen uit de kluwen haar, kussen en deken naast hem. Plots verjaagt een hard geluid de restjes slaap. Uit de keel van Mijn Groote Liefde ontsnapt een klappend geluid die eerder tot het repertoire van de piot behoort. “Stop da’!“, roept zij vervolgens geërgerd en ze draait zich op haar zijde.

Ik heb niets gedaan,” wil de piot antwoorden, maar hij beseft terstond dat die repliek geen zin heeft. Mijn Groote Liefde heeft zich terug neergevlijd in de armen van Morpheus.

Aan de ontbijttafel wil de piot het voorval ter sprake brengen. “Dat was grappig,” begint hij, edoch Mijn Groote Liefde countert en neemt de leiding van het gesprek over: “Ja. Ik weet het. Ik heb een hele harde ‘snurk‘ gemaakt. En daarna heb ik iets gezegd, maar ik weet niet meer wat. Ik was aan het dromen.

De piot laat het geval van het tweetrapsgeluid rusten en denkt na. Misschien moet hij bij een volgende snurkserenade van zijn kant hetzelfde argument aanhalen: “Ik was aan het dromen.

Maar waarover?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.