Laatst reflecteerde de piot over leven en dood.
Ook een verwacht overlijden draagt altijd – naast meer of minder verdriet – een beetje verrassing in zich. Bij het afscheid van Den Dreet’n is dat niet anders. Zijn laatste levensjaren zijn een gestaag en steeds sneller ijlen richting die fameuze laatste mijlpaal. En nu staat die daar, voor eeuwig geheid. Het rouwproces kan beginnen.
Een oprechte condoleance bestaat enkel bij gratie van een openhartige mijmering, weet de piot. Op zoek naar passende inspiratie bladert hij doorheen oudere schrijfsels van zijn hand. Plots herontdekt hij een vergeten aanzet voor een Weerwoord Woord-bijdrage. De tekst is een paar maanden oud en is nooit volgroeid tot een drie minuten lange bespiegeling, laat staan tot een podiumrijp stuk. Toch is het voor de sukkelaar een aangenaam weerzien.
De piot leest zijn gepruts en hij denkt wat na.
Van alle reizen is er slechts één met een zeker en onwrikbaar einde.
De naam is vaak een taboe. Voor velen voelt het als een trigger voor een onomkeerbare vervloeking. (Avada Kedavra). De naam laat niemand graag over de lippen rollen, want die is synoniem voor koud en dor, voor een bestaan zonder ziel. De naam boezemt schrik in en krijgt daarom in de omgangstaal een eigen label.
“Kassie wijlen”, schettert de Amsterdammer en de Bruggeling schudt het hoofd en mompelt: “Zien pûppe ûtkloppen.”
“Hij is ontslapen”, klinkt het eerbiedig en sommigen voegen eraan toe “in de heer”. Zo gaat dat. “Ontslapen in de heer!”: het is een uitdrukking waar je niet te fel op mag doordenken.
“Hij of zij is heengegaan”, klinkt het eerbiedig. Een suggestie dat het een deur opent naar een ander leven.
“Hij of zij is ter ziele gegaan”. Wat wil zeggen: “Het lichaam is ontzield”. Waarschijnlijk omdat het een sleutel is om die deur naar een ander leven te openen, denkt de peuter in mij.
De piot blijft achter die gedachten en woorden staan. De dood is de onverbiddelijke eindbestemming van het leven, een einde van een hopelijk boeiende reis doorheen tijd en ruimte. Wat de zin (of onzin) van dat bestaan is, is reeds sinds het ontstaan van de denkende mens een heikel onderwerp. Sommigen zoeken en vinden zingeving in het aanbidden van een fictief opperwezen. Meningsverschillen over dit onderwerp leiden vaak tot redelijk heftige discussies, die soms zelfs ontaarden in meedogenloze oorlogen en andere slachtpartijen. Cynisch genoeg leidt in dat geval een verschil in mening over het leven an sich en de zin ervan, tot de dood van honderden, duizenden en zelfs miljoenen individuen. Een oorlog over geloof en godsdienst is in de ogen van de piot een beetje zoals twee chirurgen die aan de tafel met daarop een hartpatiënt, ruziemaken of ze nu de maag dan wel de lever moeten opereren.
De zin van het leven is in beginsel heel simpel: het is de zingeving op zich. Dat is alvast de stelligste overtuiging van de piot. In zijn ogen is een bestaan pas leeg als het niet ingevuld is met leven, bij voorkeur een goed leven. De ongelovige in de piot gelooft wel in karma in de zin van: “doe goed voor een ander en alles komt goed“. Volgens diezelfde confessie kan “een goed leven hebben” enkel door “een goed leven leiden“. Van het een komt het andere. Het is een inzicht dat wonderen verricht (zonder goddelijke tussenkomst).
Al die gedachten tuimelen door het hoofd van de piot, terwijl hij de doodsbrief van Den Dreet’n doorneemt. De sukkelaar weet dat – hoewel de man fysiek niet meer bestaat – hij verder blijft leven in tal van kleine zaken, die in zijn geheugen onvergankelijk verbonden blijven met Dreet’n’s aangename verschijning. In die hoedanigheid heeft de man zoals het een onderwijzer past, het leven van de piot beïnvloed. Naar de piot hoopt is dat ook omgekeerd. Mensen zijn tegelijk steen en rivier. De steen bepaalt de vloei van het water, terwijl de stroming van de rivier mede de steen uitslijt en vorm geeft. Zo ontstaan gepolijste keien in sprankelend water.
Aan dat alles moet de piot denken, met Den Dreet’n in zijn gedachten. Voor eeuwig zal hij hem herinneren als een grappig, geduldig en respectvol man.
Ontdek meer van Rik Wintein
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.
Rik Wintein 