Laatst nam de piot afscheid van een gentleman.

De winter klopt aan, in alle betekenissen van het woord. Niet alleen kruipt de kilheid meer en meer in de botten van de piot. Er gaat geen maand voorbij of de sukkelaar moet definitief afscheid nemen van een kennis, een vriend of een idool. Net voor die zorgzame overbuur van de Via Prosperità de strijd verliest tegen een slepende ziekte, brengt het onverwacht overlijden van een warme motormakker Mijn Groote Liefde en de piot in shock. Een eulogie dringt zich op.

---

Ludwig was een gentleman.

Ludwig was een gentleman in alles wat hij deed, ongeacht de rol die hij opnam.

Ludwig was een gentleman vanaf het moment dat we elkaar leerden kennen. Door mijn schuld had hij die dag een verkeersboete aan zijn rekker, omdat wij onze brommers op de zeedijk hadden geparkeerd. Er is nooit een scheef woord over gezegd.

Ludwig was een gentleman. En ook een goede en succesvolle commerçant. Hij begreep op onnavolgbare wijze dat een goede verkoop een eerbaar compromis is tussen alle betrokkenen: de klant, de verkoper, de dealer.

Ludwig was een gentleman, die perfecte en zeldzame blend tussen flair, ernst en leute. De combinatie van ‘Het Kieken Uithangen’ en zeggen waar het op stond. Rancune was hem vreemd.

Ludwig was een gentleman en een goede echtgenoot. Wat hij ook over Sandra verklapte, hoe hij ook over haar sprak, zijn woorden hadden altijd een warme, liefdevolle en tedere ondertoon. Hij zag haar graag.

Ludwig was een gentleman. Hij heeft zijn stempel gezet op iedereen die hij ontmoette. Op die manier blijft hij leven, in elk van ons.

Ludwig was een gentleman. Maar bovenal: Ludwig was een goed mens.

Respect.