De Zwarte Panter

Laatst suggereerde Tante Beth dat de Zwarte Panter een vlog verdient, als een soort tegengewicht voor mijn Instagram-verslagen over zijn wedervaren.

Via mijn Social Media-erupties volgt een handvol katten-liefhebbers het leven en welzijn van onze wit gevlekte zwarte huiskat Willem. Onder hen ook Tante Beth. Haar suggestie om onze Zwarte Panter een eigen video-blog te gunnen is nog zo vreemd niet. Er gaat immers nauwelijks een week voorbij of mijn Groote Liefde verzucht: “Waar zou dat beestje nu weer uithangen”.

Tijdens het rondetafel-ontbijt filosoferen wij vaak en graag over de possibiliteit om met modern vernuft het struinen van Willem digitaal te traceren. De GoPro op de engine-guard van onze motoren komt daarbij in het vizier. Helaas is die piste geen optie. In een vlaag van beginnersnaïviteit tooiden we ooit Willem met een blitse halsband. Zijn capriolen om het collier af te gooien maakten ons gek. Vandaag schittert het ornament rond de hals van de grote en slanke houten sierkat die waakt tussen keuken en living.

Vaak fantaseren we ook over een onderhuidse gps-chip in de nek van de Zwarte Panter en hoe we geregeld op het computerscherm zijn omzwervingen volgen. Een goed idee – vinden wij – dat helaas stukloopt op de realiteit. Indien beschikbaar was die technologie reeds lang verweven in het ID-implantaat van elk geregistreerd huisdier. Bovendien weten we van een bevriend digi-expert dat dergelijke positioning-marker – net als een pacemaker – enkel functioneert bij gratie van een stabiele energiebron. En dat is een technisch barrière.

Let wel: een gps-chip mag je niet zien als een leuk hebbeding. Ooit is Willem na een maandenlange afwezigheid mede door zijn chip teruggevonden op ruim twintig kilometer van zijn thuis. Destijds had zo’n trackingtool ons gezin heel wat hartenpijn kunnen besparen.

Het ontbreken aan technologische gadgets verhindert niet dat we Willems escapades redelijk goed kunnen volgen.

Er zijn voorhands de vele verhalen uit de wijk die ons in diverse stadia van verkneukeling bereiken. Hoe een tuinfestijn met barbecue geen sinecure is met Willem in de nabijheid: “Hij zou het vlees van je rooster pikken”. Hoe hij inventief genoeg is om droge worst van het haakje te halen. Hoe de Zwarte Panter tijdens de zomer vaak gaat “aperitieven” bij buren die op gepaste wijze de avondzon omarmen. Hoe hij ooit op een mooie lentedag een vogel achtervolgde tot in een tuinserre en de pas ingezaaide bedden van zijn verwoestende signatuur voorzag.

En dan zijn er natuurlijk de vele presentjes die Willem op gestelde tijden aanbiedt. Ons betreden van de woning start telkens met een speurtocht naar half opgegeten vissen, gepluimde vogels en verstijfde kikkers.

Dank zij de Zwarte Panter weet ik nu ook hoe de doodskreet van een muisje klinkt.

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.