Lange tenen

Laatst mocht ik ervaren hoe men ook in het internet-dorpje moet uitkijken voor lange tenen. Nooit zal ik het leren.

Voor mijn verjaardag (dank u, dank u!) “verrast” mijn schoonmoeder Mijn Groote Liefde en ikzelf (wat dacht je) met een lunch op één van haar favoriete adresjes. Van dat laatste heeft ze er veel, want ze is vaak op daguitstap met vriendinnen. Dat maakt dat haar wekelijkse lijst van middagbezigheden leest als een bloemlezing van de betere brasserieën in de regio.

Haar uitnodiging siert haar en pleziert mij. Iedereen vaart er wel bij: de plaatselijke horeca omdat mijn schoonmoeder niet zelf kookt, mijn schoonmoeder omdat ze niet zelf hoeft te koken en ikzelf omdat mijn schoonmoeder niet voor me kookt.

De moeder van Mijn Groote Liefde is geen keukenprinses. Veel meer wil ik daar niet over kwijt, want het is een gevaarlijk en eindeloos zijspoor. Een andere keer misschien.

Het etablissement van de traktatie is mij niet onbekend. Bij het aanhoren van de goede mare ontluikt een zekere aarzeling. Van vorige bezoeken herinner ik mij vooral de heerlijke keuken maar ook een zekere wrevel. Bij het eerste kan ik mij nog wat voor de geest halen. Rond het laatste hangt enkel ruis.

Het aperitief is een veelbelovende start. Tot mijn grote vreugde – en die van mijn smaakpapillen – volgt op mijn verzoek om portowijn de fijne suggestie de “oude port” te proberen. Even later beroert een heerlijk kruidig bouquet mijn verhemelte.

Zonder de kaart te consulteren, kiezen we alle drie voor het dagmenu, blijkbaar tot opluchting van de gastvrouw, want daar heeft ze op gerekend.

Bij het opdienen van het voorgerecht (een waarlijk voortreffelijke gnocchi met groene pesto) gaat bij mij iets dagen. Onze borden komen niet samen op tafel. Dat is vreemd want drie plats tegelijk serveren is geen vorm van Chinese gymnastiek en aldus zelfs een haalbare kaart voor mijn klunzige handen. Gelukkig verdrijft de succulente geur van de heerlijke spijs mijn argwaan. Voor even.

De lege pasta-teljoren verdwijnen met een traagheid in evenredigheid met hun verschijnen. Tussendoor bewierookt de gastvrouw het eigen fornuis. Natuurlijk verdient deze keuken alle lof – zowel nu als bij vorige visitaties. Toch vind ik dat dergelijke verheerlijking niet rijmt met een stijlvolle bediening. Die gedachte spreek ik (nog) niet uit.

Het wachten (en wachten) op de beloofde visschotel gunt mij de tijd om de rest van de gezellige gelagzaal te monsteren en ik hoor hoe de eigenares ook aan andere tafels geen gelegenheid onbenut laat om haar etablissement de hemel in te prijzen. Telkens weer. Dat daardoor de bediening stokt, vindt zij duidelijk geen minpunt.

Wanneer na lang verbeiden het hoofdgerecht (in twee bedieningen) op tafel komt, zijn mijn hersenen gaar. Het culinaire hoogstandje in mijn bord – dat proef ik nog net – kan mijn verlangen naar het einde van de maaltijd niet temperen. Ik wil voor donker thuis zijn.

Blijkbaar voelt mijn schoonmoeder de nerveuze wrevel aan de andere kant van de tafel. Tijdens het afruimen van de lege borden en lang voor het opdienen van het zalig dessert ordonneert zij de koffie.

’s Avonds hengelt Google naar mijn lunch-ervaring. Naar waarheid antwoord ik: “Lekker eten. Trage en inefficiënte bediening“. De frustratie is van me afgeschreven en meteen vergeet ik het jammerlijk voorval.

Enkele dagen later verneem ik via Mijn Groote Liefde dat de gastvrouw mijn cyber-recensie getraceerd heeft en in alle staten mijn schoonmoeder opbelde om zich te beklagen. Wat er precies gezegd is, weet ik niet. Ik onthoud enkel dat de dame mijn schoonmoeder onder druk zette om mijn appreciatie op Google te veranderen.

Dat heb ik gedaan. En ik hou er een verhaaltje aan over.

Een gedachte over “Lange tenen

  1. Pingback: La Suegra | Rik Wintein

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.