Raar

Laatst hield iemand mij voor dat ik een raar gevoel voor humor heb. Daar moest ik toch even over nadenken.

Raar” is nu niet meteen het steekwoord dat ikzelf toeken aan mijn perceptie en interpretatie van schertsen allerhande. Daarvoor gebruik ik liever andere trefwoorden, zoals daar zijn: spits, doordacht, erudiet… Jazeker: aan het grinniken gaat wat geestesarbeid vooraf.

De context waarin mijn gezel de uitspraak deed is mij niet meer duidelijk – zo dat er al toe doet. De vaststelling blijft wat zij is. Tijdens de daaropvolgende insomnieuze nacht tel ik de zaken en toestanden die onveranderd mijn lachspieren kietelen.

Steeds weer geniet ik van het bloed&eer-optreden van geel-zwarte vendelzwaaiers en hun racistisch gevolg. De klauwende leeuw op een gouden achtergrond is namelijk een wapenschild die de kruisvaarders destijds veroverden op een verslagen mohammedaans leger en als oorlogsbuit meebrachten naar hun gouw. Dus eigenlijk marcheert de islamofobe falanx achter een dundoek van hun boeman. Kijk, zoiets vind ik grappig.

Zoals elke welgemanierde homo sapiens sapiens heb ik geen boodschap aan amateurfilmpjes waarin kinderen struikelen, adolescenten blunderen of volwassenen op hun bek gaan, met bloedneuzen, huilbuilen en pijnlijke grimassen tot gevolg. Toch weet YouTube mij moeiteloos te verleiden met (compilaties van) zogenaamde Karma-video’s, waarin bullebakken, verkeers-hooligans en ander achterlijk tuig het spreekwoordelijk deksel op de neus krijgen. Kijk, zoiets vind ik grappig.

Met een aardige regelmaat frequenteer ik in het zog van Mijn Groote Liefde een treffen van gelijkgezinden. Telkens weer ben ik amusant getroffen door de schaapachtige blik bij menig stoere biker wanneer Motormuis op haar brombrommer komt aan denderen en dartel afstijgt. Kijk, zoiets vind ik grappig.

Nadenkend over een mogelijke gemene deler van deze wederwaardigheden – en wat dus mijn (gevoel voor) humor zo ‘raar‘ maakt – val ik in slaap.

Het ontbijt brengt een revelatie en na de kom cornflakes neem ik de Van Dale ter hand. Daarin treft ik volgende openbaring: “RAAR (bijvoeglijk naamwoord, bijwoord): (1) ongewoon, vreemd; (2) zonderling; (3) niet goed wijs; (4) onpasselijk: ik voel me zo raar.”

Daar heb ik wat aan! Dit verklaart veel, zo niet alles.

Mijn gevoel voor humor is nogal ongewoon en vreemd, wat mij een zonderlinge grapjurk maakt en aldus in de ogen van sommige figuren niet goed wijs, in die mate dat het hen onpasselijk maakt. Mijn gevoel voor humor is dus wezenlijk ‘raar‘.

Het klinkt bijna als wiskunde, dus moet het waar zijn.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.