Mentale narigheid

Laatst groeide het besef dat ik de voorbij weken nauwelijks een handvol frases formuleerde.

Schrijven heeft vele gezichten, al is het toch bovenal een ambacht én een verslaving.

Dat laatste is nog het lastigste. De zucht naar het vormen van woorden, zinnen en verhalen is een hang die niet licht te nemen is. Elk ontberen van kunstige creatie leidt op den duur onherroepelijk tot heftige geestelijke narigheid en zelfs fysiek falen, zoals bij elke verslaafdheid.

Een veertiendaagse roadtrip doorheen La Douce France houdt mij weg van de schrijftafel. Het duurt niet lang of de literaire ascese maakt mij grammoedig. Latente koppijn, smeulende onrust en knorrige korzeligheid zijn mijn deel. Elke greintje zelfvertrouwen en welbehagen smelt als beste boter in de zon. Een zakboekje oogst moeizaam een afkalvende stroom ideetjes en inzichten.

Amper terug thuis kan ik niet wachten om het schriftje met potentiële parels over het klavier te gieten. Met lijm in de vingers ga ik aan de slag. Elk moeizaam ontcijferde krabbel is een bittere confrontatie met de versterving van een ambacht, die enkel loont en bloeit bij bezigheid en oefening.

Er is hoop. Ervaring leert dat wanneer geest en handen met grote regelmaat samen de passie preken, dit soort onrust en de bijhorende frustraties verzilten. De impressies zijn er; nu nog de conceptie…

Ik herhaal: er is hoop.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.