Quod erat demonstrandum

Laatst kwam Mijn Groote Liefde na het emplooi thuis met een facsimile van een wel heel vreemd elektronisch schrijven.

In regel delen wij aan tafel en in bed geen professionele keukengeheimen. Tenzij het hoofdbrekende besognes betreft: dan kan een alternatieve inkijk wonderen doen. Een andere uitzondering is la petite histoire: milde en malle maren over kleine en grote figuren die het labeur in de factorij opfleuren.

Aficionado’s weten het onderhand wel: om den brode ontfermt Mijn Groote Liefde zich om de assurantiën van Pierre en Mariette. Geregeld komen die bij haar over de vloer voor steun en advies. Een enkele keer gaat zij hen thuis opzoeken, zo Mijn Groote Liefde dat nuttig acht. Met elk wederzien komen ook de huis-en-tuin-verhalen over grote en kleine smarten. De anonieme samenvatting van die anekdotes kruiden het avondeten iets pittiger.

Grappig genoeg hebben sommige aangehaalde voorvallen weinig tot niks te maken met haar emplooi. Niet zelden is de Milwaukee Vibrator waarmee Mijn Groote Liefde ter kantore trekt een katalysator. Het baart sommige heerschappen (altijd mannen – onthoud dit goed) de behoefte om de glimlach van Mijn Groote Liefde te grijpen. Die dagen staat bij avondschemer jalapeño op het menu.

Zo’n heugelijke happening is de plotse presentatie van Theobaldus (*) in de agentuur. Vrijwel elke werkdag trekt de claxon van zijn roestige bestelwagen de aandacht van Mijn Groote Liefde. Wanneer zij opkijkt volgt een groet van een door harde arbeid verweerde hand. Dan komt de dag dat – tot haar schrik – Theobaldus met een geelbruine glimlach de factorij betreedt. Zijn geheel uit polderklei geboetseerd accent geeft de verkondiging van zijn intenties een apart cachet: “Dat hij dat schoon meisje van ‘dien moto‘ achter het raam aan haar bureau zag zitten en dat hij haar eens ‘ne goeiedag‘ wilde zeggen”.

Wat kan een mens daar nog aan toevoegen?

Meest recent is er de elektronisch verstuurde verzuchting van Jolige Johny (*). Het vermoeden bestaat dat deze jonker na strikte observatie en een visitatie aan de kantoorwebsite de naam en het e-adres van Mijn Groote Liefde wist te achterhalen. Zijn sierlijke serenade laat weinig aan de verbeelding over en klinkt samengevat als volgt: “Die motor. Die looks. Ik wil met je kennismaken. Contacteer mij. Dit is mij g-mail. Getekend: Jolige Johny“.

“Wat moet ik daar nu van denken,” poneert Mijn Groote Liefde die avond. “Quod erat demonstrandum,” antwoord ik. “Ik zeg dit al jaren maar jij gelooft me niet.”

Mijn Groote Liefde kijkt me niet begrijpend aan, dus ga ik verder: “Jolige Johny mag misschien een stalker zijn, hij liegt niet: je hebt een motor en je hebt de looks.” Even pauzeer ik en haal diep adem ter voorbereiding van wat onvermijdelijk komen zal. “En hij heeft een zeer goede smaak.”

Ik kan nog steeds heel hard lopen.

 


(*) Pseudoniem 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.