Puntloos

Laatst gooide een wrede uithaal op Social Media de piot in een diep tranendal. Van het lachen…

Het zit sommige mensen gewoonweg niet mee. Een vage kennis spuwt in één grote geut een emmer ergernis over het Smoelenboek en verkettert Jan en Alleman omwille van schuldig verzuim (zo laat de breed uitsmeerde aanklacht zich vertalen). Heel intensief speurwerk onthult dat hij zélf schuld heeft aan alle commotie. Zijn persoonlijk opgestuurd cyberbericht is namelijk verloren gegaan omdat hij steevast een verkeerd (en onbestaand) adres gebruikt: halsstarrig mailt hij naar een nieuwsbriefserver in plaats van zijn contactpersoon te contacteren op het enige echte apenstaartje-gedoe dat er toe doet (en die trouwens netjes in de desbetreffende e-letter is vermeld).

De piot verkeert in een guitige bui en besluit wat klaarheid te scheppen. Met zijn mooiste pen beschrijft hij wat fout is gelopen: “Een bericht sturen naar een server die namens iemand nieuwsbrieven verstuurt, is een beetje als een tattoo zetten met een fijn penseel en slappe koffie. Het gaat altijd verloren.” Dit knuddig commentaar schiet aan de andere kant in het verkeerde keelgat, met een ellenlange volzin vol halfvolwassen verwijten als resultaat.

Die agressie is een spijtige zaak, want stilletjes is de piot stinkende jaloers op het literair talent van de tegenpartij. Anders dan de piot verstaat die wél de kunst om in een lange, meanderende volzin van meer dan 200 woorden een volledige autobiografie over 4 relaties en talloze financiële perikelen te beschrijven, zonder enige functioneel gebruik van leestekens, tenzij als een soort onomatopee. Dat laatste is helemaal geen schande: allicht reserveert de sukkelaar in kwestie alle beschikbare punten en komma’s voor zijn beter naaldwerk. Over de diepere oorzaak van de vele taalfouten bestaat nog discussie.

Naast een diep respect heeft de piot ook een oeverloze compassie met zijn antagonist. Elk van diens geschriften is een jammerklacht over hoe alles en iedereen altijd en overal tegen hem is. En in feite heeft hij gelijk en voelt hij dat goed aan. Zo is bijvoorbeeld nog niet zolang geleden op de jaarlijkse mondiale meeting van Altegader beslist om het jaren geleden gekozen pest-pad dienaangaande verder af te wandelen.

De piot heeft niet de moed, noch het zelfvertrouwen, om die laatste boodschap bij de persoon in kwestie over te brengen, hoezeer dit ook een aantal misverstanden uit de weg zou ruimen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.