“Blijf-in-je-kot”-blues

Laatst had de piot de blues.

Ziehier een deur om keihard in te trappen: Corona staat voor zonderlinge en misselijkmakende tijden. Hoewel op het eerste gezicht voor de piot weinig veranderd is, is niks nog hetzelfde.

Al heel snel na de infame implosie vindt de piot een rustige regelmaat, die tevens plompverloren portalen opent. Het begin van een nieuw, mooier en beter leven, zoals het cliché het wil. Zijn doen en laten spelen zich voortaan af op wandelafstand van tafel, keuken en bed, een universum dat zich de Via Prosperità laat noemen. Bij het ochtendgloren dekt hij tijdig de ontbijttafel zodat Mijn Groote Liefde met een minimale inspanning de periode tussen het moeizaam ontwaken en het gehaast naar de Factorij spurten, binnen de toegemeten tijd kan overbruggen. Tot aan de noen laat de piot zich verleiden tot een pittige orgie met het triootje juffers vaat, stofzuiger en boodschappen. Daarna kan alles en moet niks, net als in het weekend.

Het aankloppen van de karonje Covid-19 schopt die relaxte routine naar de verdoemenis. Het Studentje is – met in haar kielzog haar vriendje – de Arteveldestad ontvlucht en volgt nu thuis les online, meestal op de favoriete leesplekken van de piot. Vluchten kan niet. Op bevel van Mijn Groote Liefde mag de sukkelaar met uitzondering van de verplichte joggingssessies maximaal drie maal per week de deur uit, voor expedities naar een groot-kruidenier, de bakker en de groenteboer.

Ook den avonden zijn niet meer als weleer en dat om twee redenen. Doorgaans masseert de piot tot ieders bevrediging de kookpotten. De voorbij weken kiezen Mijn Groote Liefde en Het Studentje resoluut voor een andere koers. Helaas is het omgeploegde avondmaal niet de enige kwelling. Het Studentje inspireert Mijn Groote Liefde tot het oppikken van een oude, bijna vergeten verslaving: het puzzelen. Terwijl de piot in de zitkamer speurt naar lees-, luister- of kijk-vertier, zijn alle tafels die groot genoeg zijn voor leg-prenten versneden tot 1500 stuks of meer, het toneel van driftig passen en gefrustreerd zuchten.

Avond na avond overspoelt de voorkamer de piot met droevige eenzaamheid. Ook in bed overheerst dat gevoel. Blijkbaar stuwt puzzelen de adrenaline tot een niveau dat doorgaans weggelegd is voor cocaïne, amfetamines en andere pepmiddelen, waardoor pas lang na middernacht de puzzel-amateurs de respectievelijke sponden opzoeken.

Het vermangelen van zijn gekoesterde routine strooit lusteloosheid in het hoofd van de piot en weemoed in zijn hart. Zelfbehoud weerhoudt hem ervan de gitaar ter hand te nemen en zijn smart muzikaal te verwoorden middels een hartverscheurende “Blijf-in-je-kot”-blues. Want dat kan de ellende groter maken, beseft hij. De kans is namelijk reëel dat Mijn Groote Liefde desgevallend besluit tot het ongevraagd verlenen van vocale ondersteuning…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.