Geluk om geluk

Laatst proefde de piot geluk bij het lezen van een warme gloed.

Het Smoelenboek is een verhaal met meerdere gezichten. Er zijn de vele vederlichte huis&tuin-bekentenissen, met naar gelang het talent van de producent een schattig tot inspirerend beeld. Het is niet zelden een effectief tegengif voor de tonnen verderf en verrotting, zowel in berichten als in commentaren, die de piot op diezelfde plek dagelijks onder ogen krijgt. Dat is allemaal zo eng en triestig, vooral omdat het neigt de leuke vertelsels op dat forum te versmachten.

Daarom richt de piot op het Smoelenboek zijn vizier graag op wat hij met gepaste tederheid zijn goeroe’s noemt: een collectie fijne en fijnbesnaarde mensen wiens schrijfsels hem gelukkig maken. Die zalige zielen getuigen woord na zin dat niet iedereen boertig brullend nietsontziend uithaalt op ’s werelds populairste forum.

Vandaag mocht de piot genieten van een wel erg herkenbaar verhaal met de bijhorende zielsberoering.

“Deze ochtend zat ik op de (…) Markt aan een busstopplaats op een bank te kijken naar mijn mooie stad. Het was er stil, enkel voetgangers en fietsers doorkruisten geruisloos de markt in diverse richtingen.
Een lijnbus stopte recht voor me, de deuren zwaaiden open, de bus kantelde wat om het uitstappen te vergemakkelijken, en vanuit het gangpad zag ik een oudere vrouw naar de uitgang stappen. Ze stapte wat moeizaam en steunde op een wandelstok. Voorzichtig zette ze haar wandelstok op de grond en toen ze zelf uit de bus gestapt was draaide ze zich om en zwaaide, ten teken van dank, naar de chauffeur.
Dat vond ik zo een mooi gebaar.
Het was inderdaad een oudere vrouw met donkere huid en kortgeknipt kroezelhaar dat al grijs begon te worden.
Toen ze, weg van mij, het plein opstapte werd ze beschenen door een uitbundige zon. Ze stopte, trok een draad die aan haar wandelstok vastzat eraf en stapte traag verder.
Mijn stad was nog mooier geworden.”

Dit geluk maakt de piot gelukkig. En een beetje jaloers, want hij had toch zo graag op dat bankje gezeten.

Misschien ooit wel eens…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.