Pandemie

Laatst bracht een anekdote van Het Studentje in herinnering dat meer dan één pandemie de samenleving met de dood bedreigt.

Het gehavende schooljaar zit erop, en dat biedt Het Studentje de mogelijkheid om haar geteisterd spaarpotje bij te vetten. Ook dit jaar mag zij haar gastronomische kennis en haar horeca talent demonstreren in een plaatselijk restaurantje. In Frankrijk heet zo’n nering een bistro, Italianen noemen het een trattoria en Spanjaarden hebben het over een taberna. Om maar te zeggen dat de eetgelegenheid waar Het Studentje haar kunsten vertoont, ooit een gezellige bruine kroeg was. De meeste bezoekers – toeristen en anderen – komen voor de eenvoudige edoch fijne keuken, terwijl anderen het café-verleden in ere (willen) houden.

Er gaat zelden een werkdag voorbij of Het Studentje trakteert na de dagtaak de Via Prosperità op een opmerkelijke anekdote. Meestal nodigt een smeuiig verhaal uit tot een rondje ginnegappen. Helaas veel vaker openbaar de vertelling verdriet, ergernis en frustratie. En meestal ook een pijnlijk inzicht in de mensheid.

Die avond is het niet anders.

De Corona-maatregelen beperken het aantal stoelen en toegelaten bezoekers. Daarom moeten pintenpakkers wijken voor vorkjesprikkers. Die eersten zijn vindingrijk en maken hun eigen terras met de gezelschapsstoeltjes die het stadsbestuur over parken en plantsoenen heeft uitgestrooid, zo ook op het grasglooiing aan de overkant van de kasseiweg.

Op haar eigen manier (dus met de nodige zin voor drama) beschrijft Het Studentje de modus operandi van die gerstennat-genieters. Een voor een plaatsen ze een bestelling aan de toog, waarna een personeelslid met een fors beladen dienblad naar de steeds luidruchtiger bende stapt.

Na een paar rondjes komt een gezant met onvaste tred naar de afspanning. Aan een tafeltje met een gemengd Hollands koppel houdt hij halt, staart ostentatief naar de iets donkere dame en lalt luidop: “En vanwaar zijde gij nu weer afkomstig.

De toon van Het Studentje verhardt: “Ik ben voor die man gaan staan en zei: ‘Meneer, zou je mevrouw met rust willen laten‘. Hij heeft me niet eens aangekeken en is weg gewaggeld. Allez, zoiets zeg je toch niet. Zoiets doe je toch niet. Hoe onbeschoft kan je zijn?

Het trotse hart van de piot jubelt. Zelf had hij niet beter kunnen zeggen. Zodra zijn hersenen weer helder zien, moet hij denken aan de meerdere voorvallen waarbij gezagsvoerders de openstaande microfoon vergeten en ongeremd voor alle aanhoorders hun xenofobe gedachten spuien. In dit verhaal is alcohol de sluisopener, waarna wederom een verfoeilijke denktrant komt bovendrijven. De piot huivert bij het verkillend beeld.

Vandaag vechten we tegen twee pandemieën, besluit de piot. De ene heet Corona en is veroorzaakt door een natuurlijk gemuteerd virus dat de naam Covid-19 kreeg. De andere epidemie heeft bij zijn weten geen naam*. Bovendien treft de plaag niet zozeer de lichamelijke gezondheid van mensen. De aandoening woekert in de maatschappij en sluiert zich in een cluster van symptomen en uitingen: racisme, nationalisme, egocentrisme, fundamentalisme enzovoort, om nog maar te zwijgen van het miskennen van wetenschappelijk onderzoek, het dwepen met “alternatieve feiten” en het spuien van complottheorieën. Het gelal van het heerschap dat door Het Studentje is terechtgewezen, wortelt ongetwijfeld in die verderfelijke poel.

Corona laat zich beteugelen met afstand houden, handen wassen en een mondmasker dragen. En naar de piot hoopt op een mooie dag ook een efficiënt vaccin. Bij die andere, eerder maatschappelijke aandoening kan afstand houden misschien ook wel helpen, een doeltreffende entstof is onwaarschijnlijk. Bovendien dragen vele adepten nu reeds een masker, waarbij de puntmuts met kijkgaten niet altijd virtueel is.

Meerdere pandemieën teisteren de wereld. Vooral ND* boezemt de piot schrikt in. In zijn geloof gegroeid uit een mengsel van conservatisme en progressivisme is geen plaats voor uitsluiting, protectionisme en chaos, enkel voor inclusie, globalisering en beschermende sociale structuren.

Is uitzieken een optie? Kan dàt leiden tot groepsimmuniteit?


* In de Via Prosperità labelen ze dit als “nuovo derecho” (ND).

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.