De Nieuwe Primitieven

Laatst maakte de piot zich zorgen over de toenemende weerspannigheid tegen het welzijn van de samenleving bij individuen alom.

Nu wil het geval dat de piot reeds tien dagen leeft in een gespannen onzekerheid, na een onfortuinlijke ontmoeting met een snotterige wielertoerist. Vanop zijn state-of-the-art-racemachine besluit die oudere sportieveling zijn luchtwegen vrij te maken middels een uitgebreide rochel- en snuit-partij, net op het moment dat hij de piot voorbijgaat. Pas als de spray gaan liggen is, durft de bedruppelde drommel de mond te openen en peilt luidop naar de welvoeglijkheid van de kerel op de koersfiets. Het antwoord is een niet zo beschaafd wegwerpgebaar.

Dit is lang niet de eerste gemeende en gemene foert naar alle Corona-voorzichtigheid die de piot mag ervaren. Het is als een virus op zich. Een steeds verder uitdijende meute drenkelingen heeft elk pareltje gezond verstand verloren. Meermaals breekt de piot bedroefd het hoofd bij het zoeken naar de beweegredenen van deze kapoerewieten.

Waarom doen ze dat? Wat drijft hen? Wat gaat er om in hen? Hebben zij dan geen gezond verstand? Wat voor soort logica en wetenschap stuwt hen naar dit soort gedrag en convictie? Wat kan hen overtuigen in hun ongelijk?

De piot heeft het moeilijk met dit soort dwarsliggers. Hun balorigheid stoelt zelden tot nooit op een zuiver en helder onderbouwd verzet. Ervaring leert dat hun betoog altijd drijft op kromme redeneringen, foute argumenten en valse feiten, waardoor hun statements nog het meest lijken op slordige verhaallijnen uit vierderangs sf-vertelsels. Helaas is er net als voor stations-romannetjes blijkbaar een markt voor hun kramakkelige verzinsels. En dat geldt helaas niet enkel voor Covid-19, maar voor zoveel andere zaken die zich niet op twee handen laten tellen.

De weerspannigheid van dat soort lieden is geen beredeneerd verzet. Vaak heeft de piot de indruk dat menig hysterische reactie is ingegeven door hun besef dat zij iets missen. Feitelijk leven deze stumperds in een wereld die zij niet langer (kunnen) begrijpen en die gedachte voelt in hun hoofd aan als een bedreiging. Daar begint het mee. Hun onwetendheid ervaren zij als een aanslag op hun eerbaarheid en net dat bewustzijn drijft hen naar radeloze schrik en woede tegen alles en iedereen. De sukkelaars haten elk idee, elk begrip dat ze het niet snappen, en van weeromstuit zoeken en vinden zij een schuldige voor hun malheur: nooit zichzelf, altijd de andere.

De rede, de wijsheid en het overzicht van deze verlorenen delen een starre simpliciteit die zich het best laat omschrijven als primitief. Als was het maar dat hun ideale maatschappij een terugkeer omhelst naar een periode die sprookjes voor waar aanvaardt.

Tijdens zijn talloze overpeinzingen hierover vechten in het hoofd van de piot twee sentimenten om een zitje op de eerste rij: weerzin om zoveel domheid en compassie om zoveel onkunde.

Deze Nieuwe Primitieven drijven op ignorantie. En dat doet pijn, vooral bij eenieder die het goed meent met deze samenleving.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.