Faudt

Laatst tijdens het internetten kreeg de piot een heftige aanval van woord-&taal-eczeem.

Het gebeurt wel vaker dat het World Wide Web de piot op een niet zo’n aangename wijze bij de keel grijpt. Evenwel is het deze keer niet een lading bagger, stuitende verdachtmakingen of andere alternatieve feiten. Ditmaal gaat het over taal.

Taal is communicatie. En daarbij is “elkaar begrijpen” meer dan enkel essentieel. Taal is voelen, proeven en schetsen. Taal is praten en verbinden. Op een hoger niveau is taal ook schrijven en lezen, vluchtige woorden vastleggen voor later (her-)gebruik.

Sinds kort is de piot aan de slag als zogenaamd Corona Contact-tracer, een duur woord voor een empatisch ingesteld persoon die telefonisch contact opneemt met burgers die ten prooi vielen van het vileine virus. Dat is voornamelijk thuiswerk en wat erg toepasselijk is: zo hoort het onder de dreigende Covid19-donderwolk. De intercollegiale communicatie verloopt via digitale platformen: de chatrooms van de gebruikte applicatie voor het werk en WhatsApp voor de fun. Dat cyber-gebabbel betekent dus vragen, verzoeken en antwoorden schrijven. En helaas voor de piot ook lezen.

Heel vaak krioelen de posts van rare zinnen, slordig gevormde woorden en vreemde afkortingen. Op dat terrein kan de piot wel wat verdragen. Tenslotte is hij opgegroeid in een era die de maatschappij turbo-taal schonk. Bovendien is hij de eerste om toe te geven dat hij in spellingkwesties niet zo bijzonder bijbelvast is, integendeel. Toch gaat bij het doorkruisen van de kletskisten het haar op zijn armen heel vaak venijnig rechtop staan.

Soms heeft de piot de indruk dat het allemaal opzettelijk is. Dat de door foute letterkeuzes onbestaande maar begrijpbare woorden het resultaat zijn van een krankzinnig spelletje. Want een andere uitleg voor het consequent foutief spellen, het verkrachten van vervoegingen, de klinkerverwaarlozing en de flagrante dt-gruwel bij zelfstandige naamwoorden (!) is er simpelweg niet. Om van de hallucinante zinconstructies met absolute verloochening van leestekens nog maar te zwijgen.

Niet alleen – maar toch voornamelijk – zijn het jongeren die buitensporig creatief omspringen met de geschreven taal. Ouderen volgen meestal schoorvoetend in een poging “hip“, “blits” of “cool” te zijn. Op zich is daar niks mis mee, zolang het overbrengen van de boodschap op generlei wijze bedreigd is. En begrijpelijk blijft.

Anderzijds zet al dat gedoe de piot wel aan het denken. Als taal een spiegel van geest en ziel is, dan ziet de toekomst er op z’n minst knettergek chaotisch uit, en wel niet altijd op een zo’n gezonde en aangename manier. Het aanvaarden en verschonen van taalslordigheden is het equivalent van verregaande verwaarlozing van het eigen lichaam. Het slaat nergens op en het is een enkeltje richting graf. Een minimaal respect voor taal is een vorm van elementaire beleefdheid.

Juist en juist,” zegt de piot altijd, “En wie juistheid niet nastreeft, is oneerlijk met zichzelf.” Hoewel hij ook wel weet dat perfectie niet echt bestaat, doet hij toch zijn stinkende best om het zo nauw mogelijk te benaderen. Daartegenover staat dat taalpurisme de piot de daver op het lijf jaagt, want dat soort extremisme maakt de Paus en de Curie heiliger dan God.

Tussen dat alles door zweeft ergens de grootste griezelnachtmerrie van de piot, een groot geheim dat hij slechts met weinigen durft te delen. Telkens droomt hij het weer.

Hij spreekt voor een stampvol auditorium en plots vormen zijn lippen een dt-fout.

Dt-fout - Posts | Facebook

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.