Zijn plaats kennen

Laatst drukte een verzameling fotokaders de piot met de neus op de feiten.

De Via Prosperità telt menig fotokader. Stuk voor stuk zijn het tastbare en vooral visuele herinneringen. De overwegend digitale prints zijn meestal mooie, soms trieste en vaak tedere memento’s. Zonder onderscheid zijn het souvenirs aan toevallige gebeurtenissen, emotionele ontmoetingen of hilarische zottigheden. Men treft ze overal: op kasten en siertafels, in vensterbanken en aan de muur.

De grootste verzameling fotolijstjes staat in La Cuisine. Het diepe en brede marmeren tablet onder het tuinraam torst meer frames van allerlei slag en grootte dan twee paar handpalmen vingers hebben. Althans, dat is het geval tot voor een paar dagen. Een recent decreet van Mijn Groote Liefde brengt daar verandering in. Dat gebod stipuleert dat de hoge muur in de trappenhal een nieuwe functie krijgt. De grote lege ruimte rond de karrewielgrote stationsklok komt vol te hangen met – het laat zich raden – fotokaders groot en klein. Een eerste fase van dit plan bestaat uit het uitdunnen van de gekende en beruchte verzamelplaatsen van plaatjes, zodat enkel die kiekjes die er echt toe doen, nog over blijven. Alle andere maken binnenkort van het trappennemen een trip down memory lane.

De ochtend na het purgeren van de keukenvensterbank verorbert de piot zorgzaam het hem toegewezen rantsoen wanneer zijn blik valt op de overgebleven portretten. Van de meer dan twintig fotokadertjes hebben slechts acht exemplaren de opkuis overleefd. Helemaal rechts heffen Mijn Groote Liefde en Het Studentje het glas op een zoveelste geslaagde zomerdag. In het volgende kiekje knielt Mijn Groote Liefde naast King Charles op een besneeuwd Noordzeestrand. Links daarvan prijkt dezelfde schoonheid op een sofa gekneld tussen haar kinderen, zijnde Het Studentje en Junior. Deze deugnieten zijn ook de hoofdrollen in de portretten daarachter, maar dan in een veel jongere versies. Vervolgens komen pakkende beelden van respectievelijk Pepé Roger en Opa René. Uiterst links sluit de rij zich met een sepia-afdruk van de overgrootvader van de piot op een oorlogsmotor.

Totaal ontredderd kijk de piot Mijn Groote Liefde aan. “Wat,” vraagt zij luidop tussen twee happen havermoutpap door, “Wat scheelt er?” Met een veegbeweging wijst de piot naar de lijstjes aan het raam. Aan zijn door smart dichtgeknepen keel ontsnapt reutelend slechts één woord: “Ik…

Op haar beurt bekijkt Mijn Groote Liefde de selectie afdrukken en schudt monkelend het hoofd. “Je staat er niet bij hé!“, zegt zij totaal overbodig tegen een verdrietig knikkende piot.

Zo ken je jouw plaats…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.