Hoofdwoelingen

Laatst dompelden hoofdwoelingen de piot in een roerige roes.

Zoals destijds afgesproken is na zes slopende maanden voor mij een einde gekomen aan de Corona-contacttracing-opdracht. Die job is uitgedraaid op een brok boeiend én vermoeiend telefonisch thuiswerk, een tegelijk onvergetelijke en verhelderende ervaring. Op drukke dagen gaan meer dan 40 tickets door je handen, elk met hun eigen verhaal. Sommige mensen zijn reeds in afzondering, anderen moet ik vertellen dat ook hen een quarantaine wacht.

Zij die enkel in naam geïnfecteerd zijn, vinden het oplijsten van hun doen en laten, van hun naaste en verre contacten een aangename afwisseling voor de eenzame sleur van de verplichte isolatie. Andere zijn onfortuinlijker. Met hoorbaar een splijtende hoofdpijn hoesten ze zich lam van de koorts naar het einde van het gesprek. In uitzonderlijke gevallen beantwoordt verplegend personeel of een persoonlijke assistent(e) de oproep, omdat de index comateus op een Covid-afdeling vertoeft.

Diegenen die in contact zijn geweest met een besmet persoon zijn niet altijd even gelukkig als ik hen de voorwaarden en de verplichtingen van de gedwongen afzondering uit de doeken doe. Geloof me vrij: grofgebekte Janhagels kunnen daar heel expliciet in zijn. Vlaanderen telt meer onbeschofteriken dan Canon-liefhebbers willen toegeven. Dat gedrag legt een zware last op hoofd en schouders.

Het hoeft niemand te verbazen dat creatief schrijven en sleutelen aan teksten in die omstandigheden op zijn minst een ijdele utopie is. Evenwel laten ideeën, inzichten en invallen zich hierdoor niet stuiten. In de Via Prosperità zijn de vele vol gekriebelde pagina’s in notaboekjes evenveel stille getuigen hiervan. Het ruw materiaal op de plank laat zich nauwelijks overschouwen. Helaas verloopt het hernemen van bestaande verhalen ongewoon stroef, laat staan het aansnijden van nieuwe vertelsels. Ik lijk wel lijm in mijn vingers te hebben.

Dat alles vreet. Dat alles verteert het gemoed.

Het helpt natuurlijk ook niet dat Maartse buien en Aprilse grillen de zeldzame beloftevolle lente-opstoten genadeloos neersabelen. Ook het gepland kort verblijf in Estelle valt in het water. In dat legendarisch stukje hemel op aarde in de schaduw van de Provençaalse Les Alpilles blijven dringende klusjes liggen, want de aanhoudend slechte Corona-cijfers houden de grenzen op slot. En wanneer de derde besmettingsgolf Frankrijk in een nieuwe lockdown duwt, gaan de prille plannen onverbiddelijk compleet on hold. En dat doet zeer. Heimwee is de kiespijn van het hart.

Dat alles creëert een ongezonde situatie. De nauwelijks in kaart te brengen schrijfplannen, de toxische fall-out van de korte callcenter-carrière en het groeiend verlangen naar Le Midi: meer is er niet nodig om een roes in mijn hoofd te pompen. Er valt geen lijn te trekken in mijn denken. Dagenlang, week na week, blijft het digitale blad leeg. De verhalen stokken. Ook de notaboekjes blijven onaangeroerd. Het is vechten tegen mezelf, tegen de leegte.

Plotseling proef ik een kentering. Misschien zit het regelmatig uitlaten van Magnifieke Marcel en het door mijn kinesist toegestaan hernemen van het joggen er voor iets tussen. Beide bezigheden zorgen voor meer zen tussen mijn oren en ogen. Hoewel mijn hoofd nog steeds tjokvol zit, bedaart het onrustige wervelen van beelden en gedachten. Het voelt aan als het afronden van een tafelgrote legpuzzel: van de meer dan duizend stukjes wachten amper een handvol nog op een passend plekje.

Het is een beetje zoals de pandemie. Het heeft zijn tijd nodig, maar het komt wel goed. Ooit.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.