Mythisch

Laatst bracht de piot een vluchtig bezoek aan een kunsttentoonstelling.

Om te beginnen wil ik iets duidelijk stellen: ik hou van kunst, ook al houdt kunst niet altijd van mij. Ik vind het geen kunst om van tableaus, grafiek, fotografie en sculpturen te houden. Dat laat zich niet zeggen van grote ruimtes met veel werken en nog meer bezoekers. Dat is niet mijn biotoop. Het mag niemand verwonderen dat voor mij het internet onder meer daarom zo’n aangename plaats is: ik kan er op mijn ritme en op mijn manier schone genialiteit bewonderen.

Kortom: je treft me zelden tot nooit aan in een galerij, op een tentoonstelling of in een museum.

Soms maak ik een uitzondering. Als de omstandigheden exceptioneel zijn, overwin ik graag die virtuele drempel. Zoals bijvoorbeeld die keer kuierend in Malaga dat de Harley Davidson in het portaal van het Museo Picasso mijn aandacht trok en ik kwansuis zag dat aan de ingang niemand de vier wachtende hostessen aan het werk zette. Of bijvoorbeeld wanneer de setting, het verhaal en de persoon achter de expositie mij mateloos boeien, zoals in het geval van Piet Peere Unveiling in het Groot Seminarie in Brugge.

De kunstenaar ontmoette ik in een bestaan vóór mijn vorig leven. In gezelschap sprak ik hem eenmaal aan, dus waarschijnlijk heeft hij helemaal geen herinnering aan mij. Dat meen ik ook te mogen opmaken uit de vele schitterende monotypes met adembenemende tronies. Piet Peere plooit, rekt en wringt alle gezichten totdat het karakter van de personages onweerstaanbaar opveert. Elk vel kreeg een persoonsnaam. Nergens vond ik mijn naam terug, zodat mij een confronterende spiegel gespaard bleef. (Oef).

De mototypes zijn slechts één facet van Piets kunnen. Monumentale werken (olie op doek, houtskool) en beelden zijn de andere. Wat ze gemeen hebben, is dat de bespeelde thema’s en de uitgepuurde composities gesluierd zijn in een was van herkenbaarheid. De verwondering is schokkend en toch eenvoudig te verklaren.

Vooreerst zocht en vond de kunstenaar inspiratie in de Griekse Mythologie. Daarbij concentreert hij zich op onderwerpen die in essentie van alle tijden zijn. Bij mythes en sagen verdwijnen de details van de liederlijke excessen van de goden vaak tussen de plooien van de vertelling. Dat neemt niet weg dat die o, zo menselijke toestanden uit de oudheid ook vandaag nog brandend actueel zijn. Piet Peere penseelt en beeldhouwt die pittige en bij wijlen pikante kantjes van den menschen (de goden van heden) naar de voorgrond, zij het op zijn manier, zoekend naar de juiste verhouding en diepte.

Dat obsessief zoeken naar de juiste compositie is een tweede niveau van herkenbaarheid en wel een bijzonder treffende. Want “Goed schilderen begint bij goed tekenen” is een bijna mythisch motto dat de Brugse kunstenaar deelt met die andere grootmeester Pablo Picasso (en daarmee sluit de cirkel van dit verhaal).

Na een eerste, vluchtige prospectie van de tentoonstelling Piet Peere Unveiling wist ik het zeker. Ik kom terug, voor een grondiger en meer gericht bezoek. En ditmaal zal Mijn Groote Liefde er bij zijn. Het is van moeten.

Een gedachte over “Mythisch

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.