Onomkeerbaar mooier

Laatst droeg een huilende keukenrobot niet bij tot een schier Babylonisch raadsel. Integendeel.

Die Pinkstermaandag is het behoorlijk lawaaierig in La Cuisine van de Via Prosperità. De voorbije dagen suggereert Mijn Groote Liefde meerdere malen met de nodige zachte aandrang dat het bijzonder “plezant” zou zijn mocht er bij het ontbijt nog eens American Pancakes op het menu staan. Terwijl Mss Google het nieuwsbericht voorleest en daarna overschakelt naar een aanpaste Spotify-playlist, klopt Mss Kenwood op hoge snelheid het beslag zoals Sofie Dumont het destijds heeft getoond. Op de ontbijttafel staan naast borden, bestek en koffiemokken, de kannetjes melk en Maple Syrup naast elkaar in het gelid.

De piot past drie scheppen bonen in de koffiemolen en start het malen, wanneer Mijn Groote Liefde in een tegelijk smaakvolle en verleidelijke onesie haar verschijning maakt. Haar Angelieke Stem verheffend boven het keukenkabaal doet zij een zeer importante mededeling. Zoals steeds is vanaf de eerste lettergreep de boodschap overduidelijk.

Hoewel.

Ik heb gisteren even op internet gekeken,” begint de godin en de koffie opgietende piot meent te weten waarover dit gaat. Mijn Groote Liefde regelt al haar web-activiteiten via haar smartpheun terwijl haar laptop in de hoek van de woonkamer verdwenen is onder een metersdikke stoflaag. Recent is het haar opgevallen dat haar venster op de wereld af en toe vergeet zich automatisch te verbinden met de Via Properità-wifi. Misschien heeft zij de vorige avond, nadat de piot is gaan slapen, gevonden hoe dit komt.

En ik heb daar iets interessants gezien,” gaat zij verder. Dat verbaast de piot helemaal niet. Het feit dat zij dit hoogst belangrijk vindt wel. Even is de sukkelaar de weg kwijt, want dit gaat duidelijk niet over connectieproblemen. Met een diepe frons haalt hij de beslagkom uit de keukenrobot en bakt de eerste lading pancakes.

En dat zag er ongeveer zo uit,” vervolgt Mijn Groote Liefde waarbij zij met haar stijlvolle en o-zo-vaardige vingers een luchttekening maakt. “Het is lang met aan de ene kant iets zó en aan de andere zijde is het zó!” Met opperste verbazing staart de piot naar een denkbeeldige staaf met links een rechthoekig stuk en rechts een halve maan (of omgekeerd). Zijn brein gaat in overdrive. Schetst Mijn Groote Liefde een pottenlekker, een stuk tuingereedschap of een onchristelijk speeltje? Hij weet het niet. En schijnbaar is die verbazing op zijn gezicht te lezen, begrijpt hij uit het kort ongeduld van Mijn Groote Liefde.

Het is voor Marcel. Het is een hondenborstel speciaal voor Labradoodles”, roept Mijn Groote Liefde uit. “Want ik heb gelezen dat je die toch echt heel regelmatig moet borstelen, want anders gaat hun vacht klitten. En zeker als ze veel in het water gaan.

Dan gaan we dat ook doen,” antwoordt de piot terwijl hij een schaal met knisperende, goudgele schijfjes midden de ontbijttafel plaatst. Niet alleen beseft hij dat in een andere volgorde verteld hun eerste gesprek van de dag niet eens half zo plezant zou zijn. Het is hem tevens duidelijk dat net zo’n histories het leven met Mijn Groote Liefde onomkeerbaar mooier maken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.