Leve Google

Laatst was Mijn Groote Liefde een beetje de weg kwijt.

Die middag sturen Mijn Groote Liefde en haar piot onder een verzengende zomerzon hun Milwaukee Vibrators naar HD West-Flanders voor een groot onderhoud op afspraak. Dergelijke beurt duurt gemiddeld een uur, bevestigt een van de kundige specialists, er aan toevoegend dat wachten een redelijke mogelijkheid is. Voor Mijn Groote Liefde is dat laatste evenwel een levensgroot probleem en helemaal geen optie.

Afficionado’s weten dat de voortreffelijke derrière van Mijn Groote Liefde zich op vele manieren laat beschrijven. Dat die graag verpozing opzoekt, is daar niet bij. Integendeel. Langer dan tien ademzuchten stilzitten is niet aan haar besteed. Mededelingen als “Houd je in stilte bezig“, “Eventjes geduld hebben” en “Tais-toi et sois belle” ervaart zij als een grove persoonlijke belediging (vooral dat laatste).

Het duurt amper een handvol minuten voor zij een “executive order” uitvaardigt. De piot zal bij HDWF de gezinsbelangen behartigen terwijl zij een paar kilometer verderop in een bakkerij annex tearoom wat lekkers haalt. Als een goed soldaat knikt de piot devoot en trekt de wacht op.

Een half uurtje later vertelt een WhatsApp dat Mijn Groote Liefde de terugweg heeft aangevat. Dat treft, want het maagje van de piot kan stilaan wel een zoetigheidje verdragen. Ruim drie kwartier na de aankondiging zit de sukkelaar nog steeds op zijn honger, en begint hij zich zorgen te maken.

Tot grote opluchting van de piot marcheert Mijn Groote Liefde veel te veel instant-koffies later de parking op, weliswaar vanuit de andere richting dan dat zij vertrokken is. Aan de glazen schuifdeuren bij de ingang van de showroom houdt zij halt en sommeert wenkend haar soldaat. Ook al is hij zich niet bewust van enige misstap of overtreding, toch voldoet hij met knikkende knieën aan het bevel. Zekerheden zijn soms schaars. Mijn Groote Liefde is evenwel in nood. Met zachte hand begeleidt de piot zijn zichtbaar ontdane eega naar de watercooler, waar zij met twee handen de aangeboden verfrissingen gretig aanvaardt.

Nog voor de piot zijn oprechte bezorgdheid over haar lange afwezigheid kan uiten, begint Mijn Groote Liefde hikkend van het lachen aan het relaas over haar wandeltocht. Een heroïsche expeditie, zo blijkt, waarvan we op deze plaats de meest saillante details gaan verzwijgen.

Zoals verwacht en voorzien komt zij na een stevige stapbeurt aan bij de bakkerij annex tearoom, alwaar een aardige winkeljuffrouw twee rijsttaartjes en twee Latte Macchiato’s overhandigt in een handige en milieuvriendelijke meeneemtas. Bij het verlaten van de nering neemt Mijn Groote Liefde een zeer importante beslissing die het verder verloop van haar onderneming danig beïnvloedt. In plaats van letterlijk op haar stappen terug te keren, besluit zij binnendoor langs landweggetjes naar HDWF in het aanpalende industriepark te stappen.

Nauwelijks kwart uur ver brengt een splitsing Mijn Groote Liefde aan het twijfelen. Na wat heen en weer stappen denk zij de juiste richting te kennen. Nog een dikke twintig minuten later weet zij met zekerheid dat ze zich heeft vergist. En dat ze dwaalt. Letterlijk.

Ondertussen slaat de hitte toe. Gelukkig heeft Mijn Groote Liefde proviand bij de hand. Om de dreigende uitdroging te voorkomen, gaat zij steeds vaker van haar koffie nippen. Nog voor haar koffiebeker leeg is, begeeft tot overmaat van ramp de bodem van de ecologisch verantwoorde papieren zak met handvatjes. Rond die tijd kan ze niet meer ontkennen dat ze onmiskenbaar verloren gelopen is, temeer daar zij ondertussen aan de verkeerde kant van de autosnelweg is terechtgekomen.

Ondanks de dichterbij sluipende paniek krijgt Mijn Groote Liefde een moment van helderheid. Als een ware professional haalt zij haar (ooit zo vervloekte) smartpheun boven en lanceert Google Maps. Na het intoetsen van de gewenste eindbestemming, krijgt zij geruststellend nieuws: “Reistijd is 3,5 minuten.” Vervolgens verandert zij de instellingen van auto naar voetganger. Een half uurtje later presenteert zij de piot een halve Latte Macchiato en een enigszins grillig gemodelleerd rijsttaartje.

Na het achtste glas verfrissing onderstreept Mijn Groote Liefde met een diepe zucht een ferme conclusie: “Leve de smartphone. Leve Google. Nooit gedacht dat ik hun Maps zou nodig hebben.

Eindelijk een kaart dat ze wel kan lezen en volgen,” denkt de piot, maar die gedachte durft hij niet uitspreken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.