Batboy

Laatste schreeuwde Mijn Groote Liefde het westelijk halfrond bij elkaar.

Na het sober edoch voedzaam souper (een gevulde Schnitzel, gestoomde bloemkool met bechamel-saus en gekookte aardappelen – geen dessert) dient de avond zich geheel onschuldig aan. Om het saaie televisie-aanbod te breken, speurt Mijn Groote Liefde in het streaming-aanbod naar een zogenaamd “schoan filmtje“. De piot wil in zijn “mancave/schrijvershok” nog een en ander in de goeie plooi leggen en komt pas later een plaatsje zoeken in de Chesterfield. Tegen dan kleurt vtmGO het scherm met “Burlesque“.

Zonder al te veel moeite kan de piot aansluiten bij het verhaal, en weet aanvankelijk te genieten van de vele schone mensen. Helaas stoomt de story naar een voorspelbaar einde, waardoor de kaskraker snel zijn aandacht verliest. Niet veel later trekt hij zich twee hoog terug in de slaapkamer, gewapend met zijn smartpheun en oortjes. Met Spotify op de achtergrond doorbladert hij het internet op zoek naar het “Nieuws Van De Dag“.

Plots weerklinkt een doordringende kreet. De piot kijkt verward op, want dat is niet meteen een reactie die je verwacht van iemand die een nogal pittige musical bekijkt. De daaropvolgende bruuske verschijning bij de echtelijke sponde vergroot zijn confusie.

Heb je mij niet horen roepen,” stoot Mijn Groote Liefde uit. Zonder zijn “Ja, maar…” af te wachten gaat zij verder: “Ik denk dat er een vogel in de woonkamer zit. Ik zag plotseling in mijn ooghoek iets bewegen en hoorde iets voorbijvliegen. En ik heb naar je geroepen.” De piot haalt de schouders op.

Kom mee naar beneden en doet die vogel weg,” eist Mijn Groote Liefde. En zo geschiedt.

In de hall is de deur naar de living dicht, wat een zeldzaamheid is voor het gewone doen van Mijn Groote Liefde. Op zijn hoede gaat de piot de leefruimte binnen. Zijn eerste daad is het aanzetten van alle lampen (“Hey Google, …“). Daarna haalt hij in La Cuisine en in de aanbouw nog een paar fysieke lichtschakelaars over.

Vervolgens gaat hij gewapend met een keukenhanddoek en een vliegenmepper op inspectie, eerst in het salon, daarna de eetkamer en via de open keuken naar de veranda. Daar vindt hij ook de rustverstoorder, hangend aan een balkje. Het is een vleermuisje.

Wat een schattig en mooi beestje,” vertrouwt hij Mijn Groote Liefde toe, maar zij is duidelijk een andere mening toegedaan. Ze gooit de keukendeur dicht en roept met een stem die een octaaf hoger klinkt dan normaal: “Ik ben daar vies van! Mijn maag keert! Mijn neus krult!” Dat laatste hoefde ze niet te zeggen, want dàt had de piot ook wel gezien.

De piot opent snel de tuindeuren en knipt tegelijk de tuinverlichting aan. Voorzichtig tikt hij met de vliegenmepper tegen het gevleugeld nachtdiertje. Begeleid door het schier hysterisch gillen van Mijn Groote Liefde fladdert het beestje heen en weer doorheen de veranda en zoekt uiteindelijk beschutting bij een lege wijnfles. De piot gooit de keukenhanddoek over de fles, pakt het geheel op en brengt bundeltje begeleid door een reeds eerder gehoorde klankenreeks naar het terras. Behoedzaam zet hij de fles op de terrastafel en haalt het doek weg. Bevrijd vlucht het vleesmuisje de nacht in.

Toch krijgt de piot achteraf geen medaille voor dit heldhaftig optreden. Waarschijnlijk omdat hij sinds het voorval regelmatig en vooral ’s avonds Mijn Groote Liefde aan het schrikken brengt met zijn eerder povere imitatie van vleesmuisgeluiden.

Maar dat plezier is dat gemis waard.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.