Lieveling

Laatst moest de piot tot zijn verbazing eventjes het puntje op de ‘i’ zetten.

Het is ondertussen bijna vier jaar dat de piot met een zekere regelmaat een (naar hij hoopt) aardig en verheffend verhaaltje uit de pen wringt. Wat begon als een aangenaam en bevredigend tijdverdrijf is uitgegroeid tot een passionele verslaving. Telkens de tijdspanne tussen twee schrijfsels meer dagen telt dan een hand vingers, teisteren heftige ontwenningsverschijnselen het stevige lichaam en de broze geest van de piot. Een beetje zoals het fysiek lijden van een lange afstandsloper door het endorfine-gemis bij een gedwongen rust na een kwetsuur.

Heel lang denkt de piot dat Mijn Groote Liefde een grote fan is en aldus zijn blog nauwgezet volgt. Dat is een ernstige dwaling, leert hij. Dat besef ontwaakt na een terloopse en onschuldige kanttekening van zijn kant, terwijl hij voorbij Mijn Groote Liefde pikkelt op weg van La Cuisine naar het salon.

Trouwens, mijn verslag over de fotosessie bij Marc Sierens veroorzaakt nogal wat trafiek op mijn website,” merkt de piot naar waarheid op, zij het met een streepje ijdelheid.

Ha ja?” klinkt het nogal nonchalant, “Heb je daar dan een verhaaltje over geschreven? Dat wist ik niet!

Die schijnbaar achteloze opmerking bevriest op slag de stap van de piot: “Lees jij mijn blog dan niet?

Jawel, jawel,” zegt Mijn Groote Liefde gehaatst terwijl ze een van schuldgevoel verzadigd gezicht opzet, “Ik lees die wél. Maar niet altijd. Enkel als je een verhaaltje deelt op Facebook. En dat verhaaltje over de fotosessie ben ik nog niet tegengekomen.

Op het Smoelenboek zijn ál mijn blogs minstens tweemaal gedeeld. Eén keer op de ‘Laatst’-pagina en één keer in eigen naam,” corrigeert de piot. Hij besluit: “Jij leest mijn blog niet. ’t Is proper.

Jawel, jawel! Ik lees je blog wel. Maar niet altijd! Soms…,” ruist de echo. De piot opent de mond om nog iets te zeggen, maar bedenkt zich. Sommige zaken gedijen beter in serene rust.

En eigenlijk doet het er weinig toe, vindt de piot, zolang hij maar mag en kan blijven schrijven over Mijn Groote Liefde, zonder dat dit leidt tot krijgsraad, verbanning, publiekelijke executie of nog erger: haar afkeuring. Hij legt de hand op het hart, slaat de ogen neer en trekt zich terug in het salon.

Die avond is Mijn Groote Liefde gezeten in de Chesterfield druk in de weer met haar smartphone. Dat gebeurt de laatste tijd wel vaker, dus heeft de piot er geen erg in. Misschien zoekt zij een skoon filmpje te streamen, denkt hij. Al snel blijkt hij het nog maar eens bij het verkeerde eind te hebben.

Helebà! Ik ga daar niet aan meedoen! Ik ben helemaal niet geïnteresseerd in een fotosessie,” schettert het plotseling. De piot weet bij lange na niet waarover Mijn Groote Liefde het heeft en zegt dat ook.

Kijk! Hier staat het,” gaat Mijn Groote Liefde verder en ze leest voor: “De piot zal eerstdaags terugkeren met zijn Milwaukee Vibrator voor een dubbele fotosessie: eentje met zijn lieveling in de weelderige tuin gevolgd door studiowerk met aandacht voor het motard-leder.

En?” stoot een oprecht verbaasde piot uit.

Ik ga echt niet mee poseren,” protesteert Mijn Groote Liefde.

In een klap ontcijfert de piot het mysterie en schatert onbetamelijk: “Die ‘lieveling‘! Ha! Dat gaat niet over jou! Dat is mijn motor! Mijn Road King!

Op de (prachtige) lippen van Mijn Groote Liefde sterft een erg zuinige maar zeer gelaagde “Oh!“.

De piot omarmt de stilte en geniet van de gedachte: ieder zijn plaats.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.