Ja, we zijn te laks

Laatst kreeg de piot een pertinente kwestie voorgeschoteld.

De opgave is niet rechtstreeks aan mij gericht, ook al voel ik mij als bezorgde burger wel aangesproken. De vraagstelling laat zich samenvatten als “Zijn We Te Laks Voor Relschoppers“. De aangelegenheid is gevoed door recente, baldadige onrust in de steden. Schijnbaar zijn die rellen gelinkt aan een of ander voetbaltornooi, tenminste: dat heb ik mij laten vertellen. In de marge van die feiten stellen knappe koppen zich online en op televisie de vraag of we te laks en te soft zijn voor relschoppers en ander schorremorrie. Lang hoef ik niet na te denken om voor mezelf en alle mogelijk geïnteresseerden hierover een redelijke genuanceerd (al zeg ik het zelf) en gefundeerd antwoord te formuleren.

Het bescheid is ondubbelzinnig “JA“.

Ja, we zijn te laks tegenover hersenloze boelzoekers. Ja, we zijn te laf tegenover snelheidsduivels, wegpiraten en andere latente moordenaars die rode lichten, voorrangsregels en zone 30’s negeren. Ja, we zijn te laks tegenover racisten, nationalisten en ander extremistisch en potentieel terroristisch gespuis. Ja, we zijn te laks tegenover onheilsprofeten, complotdenkers en navelstaarders.

Wat nog erger is, is dat we in onze vadsigheid verloren lopen in cosmetische details. Je hoeft maar een stokje op te gooien of je raak wel een “gevoelige” kwestie. Is het nu roetpiet of zwarte piet, om er maar eentje te nomen. Elk sprankeltje controverse laait telkens weer op tot een uitslaande brand, daarin geholpen door een bepaald soort gezagvoerders, dat niet langer de heilige ambitie heeft om als een zorgzame brandweerman prudentie te gebruiken om potentieel gevaarlijk vuur te blussen. Op een schier criminele manier laten ze elke langetermijndenken los en kiezen ervoor om met steekvlampolitiek elk ongenoegen verder op te stoken.

De maatschappij en de politiek bestaan voor een groot deel uit blinden zonder oog voor structurele en inhoudelijke prioriteiten. Daarom gooien we wat belangrijk is op de vuurstapel, in de ijdele hoop het warm te hebben. Helaas lukt dat niet en komen we in de kou te staan. In een vooraf gedoemde poging om de luidste en doorgaans niet-rationalistische roepers te behagen, zijn orde en gezag stelselmatig ondergraven met gigantische zinkgaten tot gevolg. Goede politiek is een verloren ambacht.

We worden geleid door een soort creaturen dat kiest voor een verlammende sclerose in plaats van in te zetten op een statige groei naar meer en beter. Hun heden richt zich op het verleden en niet op de toekomst. Deze arrogante kijk is een vrijgeleide voor een genocide. Dat een levende cultuur, degelijke onderwijs en wetenschappelijk onderbouwde beslissingen evenveel levenslijnen zijn voor welzijn en welbehagen, is niet meer van tel. Het is een verloren inzicht.

Zij die het denken voor het zeggen te hebben (helaas nog meer de figuren die waarschijnlijk binnenkort effectief de touwtjes in handen krijgen) verbranden bewust alle kiemen voor een respectvol en koesterend samenleven op het altaar van een goed draaiende economie.

Neen, het zijn niet de relschoppers die verantwoordelijk zijn voor de vernielingen. De echte daders moeten we elders zoeken. De echte delinquenten zijn beleidsmakers met verborgen agenda’s die economie belangrijker vinden dan veiligheid, opleiding en kunst.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.