Laatst kocht de piot een nieuwe tandenborstel.

Niet voor het eerst staat tandzorg centraal in de Via Prosperità. De prehistorie eist beugels voor Junior en Het Studentje. En ook de piot brengt vele uren door in de tandartsenstoel. Toen enkele jaren geleden zijn kiezen één voor één omver tuimelen, trekt hij naar een parodontoloog. Door een erfelijke belasting worstelt hij met een chronische ontsteking van het kaakbeen en de tandwortels, met terugtrekkend tandvlees tot gevolg, weet die hem te vertellen. Na een redelijk indrukwekkend en vooral kostelijk traject met extracties, sinussanering, dubbele sinuslift, zes implantaten, twee bruggen en evenveel kronen, pronkt de piot vandaag opnieuw met een min of meer gaaf gebit.

Ook Het Studentje is een beetje aan de sukkel. Na een onfortuinlijke confrontatie met een stoute scherpe vork, worstelt ook zij met een vervelende tandvleesontsteking. Helaas heeft zij een tandartsenfobie en daarom vergezelt de piot zijn dochter op de consultatie bij de tandarts. Die bekijkt het zaakje, verzorgt het tandvlees en verwijst haar vervolgens door naar een gespecialiseerde parodontologe. Daar volgt een vreselijk verdict: chronische ontsteking en terugtrekkend tandvlees. Dat kan in de genen zitten, suggereert de arts, waarna zij er onmiddellijk aan toevoegt dat het te verhelpen is.

Eerste fase in de voorgestelde therapie is een intensieve dieptereiniging van de tanden en het tandvlees. In afwachting dat de tweetrapsverdoving werkt, peilt de arts naar de poetsroutines van Het Studentje. De piot spits de oren. De toverformule voor een goede tandverzorging is elektrisch poetsen, hoort hij haar zeggen. Vervolgens gaat zij in woord en daad tonen hoe het moet. De piot noteert mentaal de aanbevolen technische specificaties van de elektrische tandborstel.

Eenmaal terug in de Via Prosperità koopt de sukkelaar onmiddellijk online twee geschikte toestellen, eentje voor Mijn Groote Liefde en eentje voor hemzelf. Het enige verschil zit hem in de kleur van de behuizing. ’s Anderdaags mag hij in een pakjesautomaat op wandelafstand van de kazerne de bestelling ophalen. Die avond monsteren en testen Mijn Groote Liefde en de piot als een stel opgewonden tieners hun nieuw hebbeding.

Nu is de piot ooit, ergens in de paleolithicum toen de dieren nog spraken, de trotse eigenaar geweest van een soortgelijke tandenborstel, een van de eerste modellen op de markt. Toen had zo’n ding ondanks zijn eenvoud een heel hoog gadget-gehalte. Het toestel had maar één stand, één soort borstelkop en één aan/uit-knop. En de batterij ging uiteindelijk zo snel stuk dat de piot onmiddellijk terugschakelde naar de ambachtelijke, manuele tandborstel.

De huidige elektrische tandenborstel is van een heel ander kaliber. Naast de klassieke aan/uit-knop is er ook een piepklein schermpje met daaronder nog een tweede toetsje (erg nuttig bij het scrollen doorheen de settings, zo blijkt als snel). Een print van het internationaal bluetooth-symbool verraadt dat de tandenborstel zich laat koppelen aan een app op de smartphone (Androïd & Apple!). Na het nodige, om niet te zeggen: traditionele gepruts (basissettings kiezen: sterkte, ledkleur, borstelstijl etc) kan de nieuwsgierige piot eindelijk aan de slag. Op zijn smartphone kan hij volgen welke tandgroep de borstel beroert (alsof hij dat zelf niet voelt), of hij die zone voldoende lang poetst, of hij niet te hard of te zacht drukt (ook te zien aan het wit-groen-rood oplichten van het ringvorming ledlicht rond de borstelbehuizing) en meer van die dingen.

De piot staat verstelt van de technologie en de aangeboden mogelijkheden. In pakweg 25 jaar tijd is veel veranderd, moet hij toegeven. Maar eigenlijk mag hem dat niet verwonderen. Er gaapt ook amper 20 jaar tussen die bewuste testvlucht van de V2 waarbij voor het eerst een mensentuig de zogenaamde Kármán-lijn overschreed, en de Vostok-1 die Joeri Gagarin in een baan om de aarde bracht.

‘Oei. Word ik nu oud of wat?‘ vraagt de piot zich af, terwijl de borstelkop van zijn tandenborstel zijn onderste snijtanden masseert. Het antwoord doet er niet toe. Wel het feit dat zijn niet zo parelwitte glimlach elke ochtend en avond aanvoelt als na de jaarlijkse reinigingsbeurt bij de tandarts.